Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi Kararlarında Hakkaniyete Uygun Tatmin
On İki Levha Yayıncılık, İstanbul, 2016
- Yayın Türü: Kitap / Mesleki Kitap
- Basım Tarihi: 2016
- Yayınevi: On İki Levha Yayıncılık
- Basıldığı Şehir: İstanbul
- Atatürk Üniversitesi Adresli: Evet
Özet
Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi bir başvuruyu ihlal tespiti ile sonuçlandırırsa, diğer bazı şartların da gerçekleşmesi halinde, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin 41. maddesine göre hakkaniyete uygun tatmin kararı verebilir. Tatmin kurumu, Sözleşme'deki hakların ihlal edilmesi sonucunda meydana gelen bireysel zararların giderilmesi işlevini görmektedir. Çalışmanın amacı Mahkeme'nin tatmin kararı verme yetkisini nasıl kullandığını incelemektir. Bu çerçevede özellikle tatmin şeklinin ne olduğu ve "hakkaniyete uygun" olma ölçütünün nasıl uygulandığı hususları üzerinde durulmuştur. Mahkeme kararları çalışmanın başat kaynağını teşkil etmektedir. Ancak, komite kararları içtihat oluşturmadıklarından kapsam dışında bırakılmıştır. Çalışmada tatminin kural olarak tazminat biçimini aldığı tespit edilmiş olup Mahkeme'nin ulusal mahkemelerin yaptığı gibi detaylı bir analiz yaparak tam anlamıyla tutarlı ve öngörülebilir tazminat kararları vermesinin beklenemeyeceği sonucuna varılmıştır.(TANITIM YAZISI)
European Court of Human Rights has the power to afford just satisfaction pursuant to the Article 41 of the European Convention on Human Rights, if it finalises an application with a finding of a violation, provided some other conditions have met as well. The institution of satisfaction functions as a remedy for the individual damages resulting from the violation of the Convention rights. The aim of this study is to examine how the Court executes its power to afford satisfaction. The emphasis was laid, within this framework, on the issues of what the form of satisfaction is and how the criterion of being “just” is applied. Judgments of the Court are the principal resources of this study. Committee judgments, however, was excluded for they do not compose precedents. It is confirmed in this study that the satisfaction takes in principle the form of damages and it is concluded that the Court cannot be expected to award entirely consistent and foreseeable damages, as the ones awarded by national courts award following detailed analysis.