YUNUS EMRE'S DOCTRINE IN THE CONTEXT OF LIFE LONG LEARNING


Börekçi M.

Vefatının 700. Yılında Bizim Yunus Sempozyumu, Aksaray, Turkey, 26 September 2021, pp.134-140

  • Publication Type: Conference Paper / Full Text
  • City: Aksaray
  • Country: Turkey
  • Page Numbers: pp.134-140
  • Ataturk University Affiliated: Yes

Abstract

Abstract

Man as being responsible for learning developes her/himself by learning, in this way creates culture and civilization. “The performance that human beings perform consciously or unconsciously from birth to death due to their nature entered the educational sciences dictionary as the term “lifelong learning” after the 1970s, as a key concept in restructuring in education, it came to the fore for the first time in 1970 with a declaration called "Introduction to Lifelong Learning" presented at the UNESCO Confer- ence by Paul Lengrand (Polat, 2012).” However, social sciences such as theology, philosophy, litera- ture, history, culture continued to search to create world knowledge specific to individuals and societies and to make life more beautiful and meaningful with skills based on this knowledge. Life itself samples the necessity of continuous learning and improvement; literature has also opened the way to self- knowledge by reconstructing human life and presenting details that people were not aware of while living. Yunus Emre also realized the intrinsic value of human beings during a period of historical and social chaos, has created a doctrine that will contribute to universal culture by producing a unique world knowledge or interpreting world knowledge with his own beliefs and principles. This doctrine can be considered as a rich example of lifelong learning skills in terms of its aims and tools. In this study, it is aimed to evaluate Yunus Emre's doctrine in the context of lifelong learning. In the study, which was organized as a qualitative research, data were collected by document analysis and discourse analysis and the results were obtained by evaluating the data with the argumentation method.

Keywords: lifelong learning skills, reading, Yunus Emre

Öğrenmekle yükümlü olan bir varlık olarak insan her zaman her ortamda öğrenerek kendini geliştirir, kültür ve medeniyet oluşturur. İnsanın doğası gereği doğumundan ölümüne kadar farkında olarak ya da olmayarak gerçekleştirdiği edim 1970’lerden sonra “yaşam boyu öğrenme” terimi olarak eğitim bilim- leri sözlüğüne girmiş; “eğitimde yeniden yapılanmada anahtar kavram olarak ilk kez 1970 yılında Paul Lengrand tarafından UNESCO Konferansı’nda sunulan “Yaşam Boyu Öğrenmeye Giriş” adlı bir bildiri ile gündeme gelmiştir” (Polat, 2012). Ancak teoloji, felsefe, edebiyat, tarih, kültür gibi sosyal bilimler bireylere ve toplumlara özgü dünya bilgisi oluşturma ve bu bilgilere dayalı becerilerle yaşamı daha güzel ve anlamlı kılma arayışını sürdürmüştür. Yaşamın kendisi sürekli öğrenme ve gelişme zorunluluğunu örneklemiş; edebiyat da insan yaşamını yeniden kurgulayarak insanın yaşarken farkında olmadığı ay- rıntıları dikkatlere sunarak insana kendini tanıma yolunu açmıştır. Yunus Emre de tarihsel ve toplumsal bir kargaşa döneminde insanın özündeki değeri fark etmiş, kendine özgü bir dünya bilgisi üreterek ya da dünya bilgisini kendi inanç ve ilkeleriyle yorumlayarak evrensel kültüre katkı yapacak bir öğreti oluşturmuştur. Bu öğreti, amaçları ve araçları bakımından yaşam boyu öğrenme becerileri kapsamında zengin bir örnek olarak değerlendirilebilir. Bu çalışmada da Yunus Emre öğretisinin yaşam boyu öğ- renme bağlamında değerlendirilmesi amaçlanmıştır. Nitel araştırma olarak düzenlenen çalışmada belge incelemesi ve söylem çözümlemesi yapılarak toplanan veriler dayanaklandırma (argümantasyon) yön- temiyle değerlendirilerek sonuca ulaşılmıştır.

Anahtar Kelimeler: yaşam boyu öğrenme becerileri, okuma, Yunus Emre