Tez Türü: Yüksek Lisans
Tezin Yürütüldüğü Kurum: Eskişehir Osmangazi Üniversitesi, Fen Bilimleri Enstitüsü, Mimarlık, Türkiye
Tez Danışmanı: Başak Güçyeter
Tezin Onay Tarihi: 2021
Tezin Dili: Türkçe
Özet:
Mevcut bina stoku ekonomik, sosyal ve kültürel varlığın bir parçasıdır ve bu değerin
etkin kullanımı sürdürülebilir bir gelecek bakımından önemlidir. Ancak içinde
bulunduğumuz çağda, binaların yapısal ömrü sosyal, ekonomik, teknolojik değişimlere bağlı
olarak hızla dönüşen işlevsel ömründen daha uzundur ve bu durum bir binanın yaşam
döngüsü boyunca dönüşüme uğramasını zorunlu kılmaktadır. Dijital çağa ait olan iklim
sorunları, halk hareketleri ve küresel sorunlar kent, binalar ve kullanıcı için değişimin nitelik
ve kapsamını geçmişe kıyasla farklılaştırmaktadır. Kullanıcıların bina ve kentsel mekâna
ilişkin taleplerindeki değişiklik de paralel biçimde farklılaştırmaktadır. Değişime uyum
sağlayamayan yapıların âtıl kalması ya da yıkılması ekonomik, sosyal, kültürel ve ekolojik
bakımdan sürdürülebilir bir seçenek değildir. Değişime yanıt oluşturmak, binalara geri
dönüştürülebilir ve uyarlanabilir kapasiteleri üzerinden yaklaşmak duyarlı bir yaklaşım
halini almaktadır. Bu bağlamda mimaride uyarlanabilirlik kavramına ait kriterlerin
netleştirilmesi ve değerlendirilmesine ilişkin bir araç oluşturmak önem taşımaktadır. Bu tez
çalışması mimaride uyarlanabilirlik tartışmasını kapsayıcı tanımların ötesine taşımayı ve
sınıflandırma ve uygulamaya yönelik bir değerlendirme kriter seti önermeyi
amaçlamaktadır. Bu amaçla ulusal ve uluslararası literatürden elde edilen verilerle binaların
uyarlanabilirliğinin değerlendirilmesinde kullanılabilecek bir kriter seti oluşturulmuş ve bu
kriter setinin uygulanabilirliği örnekler üzerinden değerlendirilmiştir.