MİMARLIKTA ANLAMIN KODLARI: DİNİ YAPILAR İÇİN GÖSTERGEBİLİMSEL BİR OKUMA MODELİ
Tez Türü: Doktora
Tezin Yürütüldüğü Kurum: Dicle Üniversitesi, mimarlık, mimarlik, Türkiye
Tez Danışmanı: Prof. Dr. İclal Aluçlu
Tezin Onay Tarihi: 2026
Tezin Dili: Türkçe
Özet:
Bu çalışma, farklı dönemleri ve mimari yaklaşımları
temsil eden Süleymaniye Camii, Sultan Ahmet Camii, Şakirin Camii, Sancaklar
Camii ve Yeşil Vadi Camii üzerinden mimari mekânda anlam üretim süreçlerini
göstergebilimsel bir çerçevede incelemeyi amaçlamaktadır. Araştırmada, dini
yapıların yalnızca işlevsel ve fiziksel özellikleriyle değil, aynı zamanda
biçimsel, mekânsal, kültürel ve simgesel bileşenleri aracılığıyla anlam üreten
mimari yapılar olduğu kabul edilmiştir. Bu anlayış doğrultusunda, dini
yapıların taşıdığı anlam katmanlarının sistematik biçimde çözümlenebilmesine
yönelik göstergebilimsel bir okuma modeli geliştirilmiştir. Araştırmanın
kuramsal çerçevesi, göstergebilimin temel yaklaşımlarına dayanmaktadır.
Ferdinand de Saussure’ün gösteren–gösterilen ilişkisi, Charles Sanders
Peirce’ün ikon–imge–sembol sınıflandırması, Roland Barthes’ın düz anlam ve yan
anlam kavramları ile Umberto Eco’nun mimarlığı bir iletişim sistemi olarak ele
alan yaklaşımı araştırmanın kuramsal temelini oluşturmaktadır. Bu kuramsal
altyapı, geliştirilen analiz modelinin oluşturulmasında belirleyici olmuştur.
Çalışmada seçilen beş cami yapısı, göstergebilimsel analiz yöntemi kullanılarak
çok katmanlı bir okuma sürecine tabi tutulmuştur. Sistematik ve
karşılaştırılabilir bir değerlendirme gerçekleştirebilmek amacıyla biçimsel,
mekânsal, yapısal, ışık ve atmosfer, sembolik, kültürel-tarihsel, topografik ve
anlamsal göstergelerden oluşan sekiz kategorili bir analiz modeli
geliştirilmiştir. Her bir kategori, mimari mekânın farklı bir anlam katmanını
temsil etmekte; bu katmanların birlikte değerlendirilmesi ise yapının bütüncül
anlam yapısını ortaya koymaktadır. Analiz sürecinde her bir cami, belirlenen
kategoriler doğrultusunda ayrıntılı olarak incelenmiş; elde edilen bulgular
tablo sistematiği içerisinde düzenlenerek hem yapıların kendi içindeki anlam
örgüsü hem de farklı camiler arasındaki benzerlik ve farklılıklar
karşılaştırmalı olarak değerlendirilmiştir. Araştırma bulguları, cami
mimarisinde anlam üretiminin tek bir mimari öğeye bağlı olmadığını; aksine
biçimsel, mekânsal, kültürel ve simgesel göstergelerin etkileşimiyle oluşan çok
katmanlı bir süreç olduğunu göstermektedir. Geliştirilen göstergebilimsel okuma
modeli, dini yapıların anlam katmanlarını sistematik biçimde ortaya koyarak
mimari mekânın bütüncül olarak okunmasına olanak sağlamaktadır. Sonuç olarak
çalışma, beş farklı cami örneği üzerinden geliştirilen sekiz kategorili
göstergebilimsel okuma modeliyle mimari mekânda anlam üretim süreçlerini
sistematik biçimde analiz edebilen özgün bir metodolojik çerçeve önermektedir.
Araştırma, mimarlıkta göstergebilimsel yaklaşımın uygulanabilirliğini ortaya
koymakta ve özellikle dini yapıların anlam katmanlarının çözümlenmesine yönelik
kuramsal ve yöntemsel açıdan literatüre katkı sunmaktadır.
Anahtar Kelimeler: Göstergebilim, Dini yapılar, Mimari anlam,
Mimari kodlar, Göstergebilimsel analiz