1960’dan Günümüze Sanat Yapıtına Dayanan Sanat Yapıtları


Prof. Dr. Fevziye EYİGÖR PELİKOĞLU

Tez Türü: Sanatta Yeterlik

Tezin Yürütüldüğü Kurum: Mimar Sinan Güzel Sanatlar Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Resim (Sy), Türkiye

Tez Danışmanı: Aydın Ayan

Tezin Onay Tarihi: 2002

Tezin Dili: Türkçe

Desteklendiği Program: Diğer

Özet:

1960'lardan günümüze sanat, 20. yy. ilk öncülerinin açtığı yoldan ilerlemiştir, sınırsız özgürlükler elde eden sanatçılar, insan bedeni dahil her türlü organik biçimi, teknolojinin kendisini teknoloji artığı hırdavatı, insan düşüncesinin yarattığı her türden bilgiyi araç olarak kullanabilmiş, tüm bunlara ek olarak Modernizmin sanat geleneği ile açtığı mesafe yüzünden önceden üretilmiş sanat yapıtlarım amaçlarına ulaşmak için yeniden üretmişlerdir. Sürekli artan nesnel üretime ve nüfusa rağmen sanat çok az sayıda insanı ilgilendirmekte, sanatçı-sanat yapıtı-sanat alımlayıcısı arasındaki bağ giderek zayıflamaktadır. Toplumsal, siyasal, kültürel, ekonomik belirsizliklerle biçimlenen sanat yapılarındaki anlamın mesajların algılanması giderek zorlaşmaktadır. Bir zamanlar, sanatçı ve sanat alımlayıcısı arasında köprü işlevi gören sanat yapıtları çoğulcu bir ortamda yitip gitme riski altındadır. Sanatçı ve sanat alımlayıcıları, günlük ve sıradan olanla boğuşmaktadır. Sanat bir etkinlik olmaktan ziyade bir bilgi türü olarak söz konusu edilmektedir. Diğer bilgi türleri gibi sanat alanında da yoğunlaşma gerekmektedir. Ancak böylelikle üretilmiş ve üretilecek olan sanat yapıtlarının bir anlam ifade etmesi mümkün görülmektedir. Çağlar boyu mesafeler kateden, gelenek olan sanat; bu geleneği yıkarak yeni bir biçim dili sunan modern sanat; modernizmin yıktığı geleneği ve gelenek olan modernizmin kendisini sorgulayan postmodern sanat, ortaya koyulan "Yenidenüretim"ler gözlemlendiğinde birer nitelik olarak gelişim, dönüşüm ve değişimler saptanabilmektedir. ANAHTAR KELİMELER: Yeniden Üretim, Yabancılaşma, Sanat Yapıtı, Değer ve Değerlendirme, Modernizm, Postmodernizm