NMOSD VE MOGAD TANILI HASTALARDA AĞRININ, ANKSİYETE, DEPRESYON, UYKU VE YAŞAM KALİTESİ ÜZERİNE ETKİSİNİN DEĞERLENDİRİLMESİ
60.ULUSAL NÖROLOJİ KONGRESİ, Antalya, Türkiye, 27 Kasım - 02 Aralık 2024, ss.8, (Tam Metin Bildiri)
- Yayın Türü: Bildiri / Tam Metin Bildiri
- Basıldığı Şehir: Antalya
- Basıldığı Ülke: Türkiye
- Sayfa Sayıları: ss.8
- Atatürk Üniversitesi Adresli: Evet
Özet
Amaç: NMOSD ve MOGAD tanılı hastalarda ağrıyı incelemek ve anksiyete, depresyon ve uyku kalitesi ile ilişkisi değerlendirmektir. Gereç ve Yöntem: Bu gözlemsel kesitsel çalışma 2020-2024 yılları arasında yürütülmüştür. Çalışmaya 6 farklı merkezden toplam 106 hasta dahil edilmiştir. Hastaların 51inde AQP4 antikoru pozitif, 55inde ise MOG antikoru pozitifti. Hastalarda kronik nöropatik ağrının demografik, klinik ve radyolojik özellikleri incelendi ve ağrının uyku kalitesi, anksiyete ve depresyon ve yaşam kalitesi üzerine etkisi araştırılmıştır Bulgular: AQP4-IgG(+) olan hastaların %78,4ünde, MOG-IgG(+) olan hastaların ise %52,7sinde ağrı saptandı. MOGAD grubunda, “Nöropatik Ağrılı” grupta “Ağrısız” gruba kıyasla torasik lezyon sıklığı daha yüksekti (p=0,020) ve lezyonlar daha uzundu (p=0,007). EDSS skorları açısından hem NMOSD hem de MOGAD gruplarında “Nöropatik ağrılı” grup ile “ağrısız” grup arasında istatistiksel olarak anlamlı bir fark gözlenmiştir (NMOSD için p=.002 ve MOGAD için p=.005). NMOSD hasta grubunda, VAS ve S-LANSS skorları “Ağrısız” gruba kıyasla “Nöropatik Ağrılı” grupta önemli ölçüde daha yüksekti (p<0.001). MOGAD grubunda ise VAS ve S-LANSS skorları “Nöropatik Ağrılı” grupta “Nöropatik Olmayan Ağrılı” gruba kıyasla anlamlı derecede yüksekti (p<0.001). MOGAD grubunda, HAD Anksiyete, HAD-Depresyon skorları ve Uyku kalitesini değerlendiren PUKİ skorları “Nöropatik Ağrılı” grupta “Ağrısız” gruba kıyasla anlamlı derecede yüksekti (sırasıyla p<0,001, p=0,001 ve p=0.002). Sonuç: Bu çalışma hem NMOSD hem de MOGAD hastalarında nöropatik ağrının yaşam kalitesi, psikolojik iyilik hali ve fonksiyonel kapasite üzerindeki derin etkisini vurgulamaktadır. Nöropatik ağrı her iki durumda da yaygın olsa da, bulgularımız NMOSD ve MOGAD arasında hastalık patolojisi ve lezyon özelliklerindeki farklılıkları yansıtan farklı ağrı gelişimi ve yönetimi kalıpları olduğunu göstermektedir. Tedavideki gelişmelere rağmen, ağrı kontrolü birçok hasta için yetersiz kalmaya devam etmektedir ve bu da daha hedefli ve etkili ağrı yönetimi stratejilerine acil ihtiyaç olduğunu göstermektedir. Bu karşılanmamış klinik ihtiyacı ele almak, yalnızca altta yatan mekanizmaların daha derin bir şekilde anlaşılmasını değil, aynı zamanda bu hastalar için hem fiziksel hem de psikolojik desteği birleştiren entegre bir yaklaşımı da gerektirir. Gelecekteki araştırmalar, NMOSD ve MOGADda ağrı yönetimini ve genel hasta sonuçlarını iyileştirmek için terapötik müdahaleleri optimize etmeye odaklanmalıdır.