İskeletsel Sınıf II Olguda İnfrazygomatik Krest Ankrajı ile Maksiller Dentisyonun Distalizasyonu
Sivas Cumhuriyet Üniversitesi 3. Uluslararası Diş Hekimliği Kongresi, Sivas, Türkiye, 18 - 20 Eylül 2026, ss.306-307, (Özet Bildiri)
- Yayın Türü: Bildiri / Özet Bildiri
- Basıldığı Şehir: Sivas
- Basıldığı Ülke: Türkiye
- Sayfa Sayıları: ss.306-307
- Atatürk Üniversitesi Adresli: Evet
Özet
Giriş:
Büyüme ve gelişimi tamamlanmış iskeletsel Sınıf II maloklüzyonlu hastalarda tedavi
seçenekleri, maloklüzyonun şiddetine ve hastanın cerrahi tedaviye yaklaşımına bağlı olarak
ortognatik cerrahi veya ortodontik kamuflajı içermektedir. İnfrazygomatik krest (IZC)
bölgesinden sağlanan iskeletsel ankraj, maksiller dentisyonun distalizasyonuna olanak
sağlayarak cerrahi tedaviyi tercih etmeyen olgularda alternatif bir tedavi yaklaşımı
sunmaktadır. Bu olgu sunumunun amacı, iskeletsel Sınıf II maloklüzyonlu bir hastada IZC
minivida destekli maksiller distalizasyon ile gerçekleştirilen ortodontik kamuflaj tedavisinin
sonuçlarının sunulmasıdır.
Olgu:
On sekiz yaşındaki, pubertal büyüme atılımı tamamlanmış hastada mandibular retrognatiye
bağlı iskeletsel Sınıf II ilişki (SNA: 80,4°; SNB: 74,5°; ANB: 5,9°; Wits: 8,6 mm), Sınıf II
molar ilişki ve 6 mm overjet saptandı. Başlangıç I-SN ve IMPA değerleri sırasıyla 105,5° ve
100,7° idi. Ortognatik cerrahiyi kabul etmeyen hastada ortodontik kamuflaj planlandı.
Distalizasyon için üst üçüncü molarlar çekildi ve 0.018” slot Roth reçeteli Gemini braketlerle
sabit ortodontik tedaviye başlandı. Hizalama ve seviyeleme sonrasında bilateral IZC
bölgelerine 2×12 mm minividalar yerleştirilerek üst kaninlere elastik zincirlerle distalizasyon
uygulandı. Sagittal düzeltmeyi desteklemek amacıyla 3/16”, 6,5 oz Sınıf II elastikler kullanıldı.
Başlangıç IMPA değerinin yüksek olması nedeniyle alt keser protrüzyonunu sınırlamak
amacıyla interproksimal mine redüksiyonu uygulandı.
Sonuç:
Tedavi sonunda 6 mm’lik overjet elimine edilerek sagittal dental ilişki optimize edildi.
İskeletsel Sınıf II ilişkinin devam etmesine rağmen IZC destekli maksiller distalizasyon ve
dental kompanzasyon ile başarılı bir oklüzal sonuç sağlandı. I-SN değeri 105,5°’den 99,6°’ye
azalırken, IMPA 100,7°’den 110,2°’ye yükseldi. İnterproksimal mine redüksiyonuna rağmen
Sınıf II elastiklerin dentoalveoler etkisine bağlı olarak alt keser protrüzyonunda artış gözlendi.
Bu olgu, cerrahi tedaviyi kabul etmeyen, büyüme ve gelişimi tamamlanmış seçilmiş iskeletsel
Sınıf II olgularda IZC destekli maksiller distalizasyonun etkili bir ortodontik kamuflaj seçeneği
olabileceğini göstermektedir.
Anahtar Kelimeler: İnfrazygomatik krest, iskeletsel ankraj, maksiller distalizasyon, Sınıf II
maloklüzyon, ortodontik kamuflaj
Introduction:
Treatment options for nongrowing patients with skeletal Class II malocclusion include
orthognathic surgery or orthodontic camouflage. Infrazygomatic crest (IZC) skeletal anchorage
enables maxillary dentition distalization and may provide an alternative treatment approach for
patients who decline surgery. This case report presents orthodontic camouflage treatment using
IZC miniscrew-supported maxillary distalization in a nongrowing patient with skeletal Class
II malocclusion.
Case:
An 18-year-old patient with completed pubertal growth presented with skeletal Class II
malocclusion associated with mandibular retrognathia (SNA: 80.4°, SNB: 74.5°, ANB: 5.9°,
Wits: 8.6 mm), a Class II molar relationship, and 6 mm overjet. Initial U1-SN and IMPA values
were 105.5° and 100.7°, respectively. Since the patient declined orthognathic surgery,
orthodontic camouflage was planned. The maxillary third molars were extracted to facilitate
distalization. Following alignment and leveling with 0.018-inch slot Roth-prescription
brackets, bilateral 2×12 mm IZC miniscrews were placed, and maxillary distalization was
performed using elastic chains extending to the maxillary canines. Additionally, 3/16-inch, 6.5-
oz Class II elastics were used to support sagittal correction. Interproximal enamel reduction
was performed in the mandibular arch to limit further proclination of the mandibular incisors.
Conclusion:
The initial 6 mm overjet was eliminated, and an ideal sagittal dental relationship was achieved
despite the persistence of the skeletal Class II discrepancy. U1-SN decreased from 105.5° to
99.6°, whereas IMPA increased from 100.7° to 110.2°. Despite interproximal enamel
reduction, mandibular incisor proclination increased due to the expected dentoalveolar effects
of Class II elastics. IZC-supported maxillary distalization may therefore represent an effective
orthodontic camouflage option for selected nongrowing skeletal Class II patients who decline
orthognathic surgery.
Keywords: Infrazygomatic crest, skeletal anchorage, maxillary distalization, Class II
malocclusion, orthodontic camouflage