Akademik Veri Yönetim Sistemi
ÇOCUK DİŞ HEKİMLERİ DERNEĞİ 1.BİLİMSEL KONGRESİ, İstanbul, Türkiye, 23 - 25 Mayıs 2025, ss.179, (Özet Bildiri)
AMAÇ: Erken daimi dişlenme dönemindeki çocuklarda sık karşılaşılan acil durumlardan olan travmatik dental yaralanmaların %30-40’ı lüksasyon yaralanmaları şeklinde karşımıza çıkmaktadır. Bu tür yaralanmalarda doğru tanı ve zamanında müdahale, pulpa ve periodontal dokuların sağlığı açısından kritik öneme sahiptir. Bu olgu sunumunda, lateral lüksasyon ve ekstrüzyon yaralanmalarının bir arada görüldüğü, açık apeksli orta keser dişlerin konservatif yaklaşımla tedavisi ve 6 aylık takibi sunulmaktadır. OLGU SUNUMU: Sekiz yaşındaki sistemik olarak sağlıklı kız hasta, okulda arkadaşları ile çarpışmayı takiben düşmesi sebebiyle dişlerinde oluşan yer değişimi nedeniyle Atatürk Üniversitesi Diş Hekimliği Fakültesi Pedodonti Anabilim Dalı’na olaydan 1 saat sonra başvurdu. Yapılan klinik muayenede maksiller sağ orta keser dişte lateral lüksasyon ve ekstrüzyon; maksiller sol orta keser dişte ise yalnızca lateral lüksasyon olduğu ve üst dudakta laserasyon yaralanması olduğu saptanmıştır. Radyografik muayene sonucunda da her iki dişin apekslerinin açık olduğu, herhangi bir alveol ve kök kırığı bulgusunun da olmadığı tespit edilmiştir. Travma sonrası ilk müdahalede infiltrasyon anestezisi yapıldıktan sonra dişler parmak basıncı ile repoze edilmiş ve semi-rijit splint uygulanmıştır. Hastaya yumuşak diyet önerilmiş, ağız hijyeninin sağlanması hakkında bilgi verilmiştir. İki haftanın sonunda splint çıkarılmıştır. 1., 3. ve 6. aylardaki kontrol seanslarında dişlerde klinik ve radyografik herhangi bir patoloji saptanmamıştır. Altıncı ayda yapılan elektrikli vitalite ve soğuk testine her iki diş de pozitif yanıt vermiştir. SONUÇ: Travmatik dental yaralanmaların tedavisinde, özellikle açık apeksli dişlerde vitaliteyi korumaya yönelik konservatif yaklaşımlar önceliklidir. Bu vaka, zamanında yapılan doğru müdahale ve düzenli takiplerin, ciddi travmalara maruz kalmış açık apeksli dişlerin endodontik tedavi gereksinimi olmaksızın sağlıklı bir şekilde ağızda tutulabileceğini göstermektedir.