TİP 2 DİYABET VE PERİODONTAL HASTALIK ARASINDAKİ ÇİFT YÖNLÜ İLİŞKİ: SİSTEMATİK DERLEME

Creative Commons License

Öztaş Şahiner G. A., Ergün E.

21th International Medicine and Health Sciences Researches Congress, Ankara, Turkey, 6 - 07 March 2026, pp.138-143, (Full Text)

  • Publication Type: Conference Paper / Full Text
  • City: Ankara
  • Country: Turkey
  • Page Numbers: pp.138-143
  • Ataturk University Affiliated: Yes

Abstract

Abstract: Background: Type 2 Diabetes Mellitus (T2DM) and periodontal diseases are two prevalent chronic conditions that significantly impact global morbidity. Current literature suggests a "bidirectional" relationship where diabetes exacerbates periodontal destruction, and uncontrolled periodontitis complicates glycemic control. This systematic review aims to synthesize data from meta-analyses published within the last five years to determine the net effect of non-surgical periodontal therapy (NSPT) on systemic metabolic parameters. Materials and Methods: A comprehensive search was conducted across PubMed, Cochrane Library, and Google Scholar databases using keywords such as "periodontal therapy," "HbA1c," "type 2 diabetes," and "systemic inflammation." Inclusion criteria were limited to meta-analyses of randomized controlled trials (RCTs) with at least a 6-month follow-up, published in the last five years. Data from over 1,500 patients were standardized and analyzed regarding changes in HbA1c levels and systemic inflammatory markers (CRP, IL-6). Results: According to the analyzed meta-analysis results, a statistically significant reduction in HbA1c levels, ranging from an average of 0.40% to 0.65% (p<0.001), was observed at 3 and 6-month follow-ups in diabetic patients receiving NSPT. This improvement rate is comparable to the efficacy of several second-line oral antidiabetic medications. Furthermore, periodontal therapy was found to reduce serum CRP levels by 15-20% and positively influence vascular endothelial functions. Conclusion: Evidence-based data demonstrate that maintaining periodontal health should be an integral part of "standard of care" protocols in diabetes management. The elimination of oral inflammation breaks insulin resistance by reducing the systemic cytokine load (e.g., TNF-α). Consequently, multidisciplinary collaboration between physicians and dentists plays a vital role in preventing diabetic complications. 

Özet: Giriş: Tip 2 Diyabet (T2DM) ve periodontal hastalıklar, dünya çapında morbiditeyi etkileyen iki yaygın kronik hastalıktır. Güncel literatür, bu iki durum arasında "çift yönlü" bir ilişki olduğunu; diyabetin periodontal yıkımı şiddetlendirdiğini, kontrolsüz periodontitisin ise glisemik kontrolü zorlaştırdığını ileri sürmektedir. Bu sistematik derlemenin amacı, son 5 yılda yayınlanan meta-analiz verilerini sentezleyerek, cerrahi olmayan periodontal tedavinin (COPT) sistemik metabolik parametreler üzerindeki net etkisini ortaya koymaktır. Gereç ve Yöntem: Çalışma kapsamında PubMed, Cochrane Library ve Google Scholar veri tabanları; "periodontal therapy", "HbA1c", "type 2 diabetes", "systemic inflammation" anahtar kelimeleri kullanılarak taranmıştır. Dahil edilme kriteri olarak son 5 yılda yayınlanmış, en az 6 aylık takip süresi olan randomize kontrollü çalışmaların meta-analizleri seçilmiştir. Toplamda 1500’den fazla hastayı kapsayan veriler, HbA1c değişimi ve sistemik inflamatuar belirteçler (CRP, IL-6) açısından standardize edilerek analiz edilmiştir. Bulgular: İncelenen meta- analiz sonuçlarına göre, COPT uygulanan diyabetik hastalarda 3. ve 6. ay takiplerinde HbA1c seviyelerinde ortalama %0.40 ile %0.65 (p<0.001) arasında istatistiksel olarak anlamlı bir düşüş saptanmıştır. Bu iyileşme oranı, pek çok ikinci basamak oral diyabetik ilacın etkinliği ile yarışır düzeydedir. Ayrıca, periodontal tedavinin serum CRP seviyelerinde %15-20 oranında bir azalma sağladığı ve vasküler endotel fonksiyonlarını pozitif yönde etkilediği görülmüştür. Sonuç: Elde edilen kanıta dayalı veriler, periodontal sağlığın korunmasının diyabet yönetiminde "standart bakım" protokollerinin ayrılmaz bir parçası olması gerektiğini kanıtlamaktadır. Ağız içi inflamasyonun eliminasyonu, sistemik sitokin yükünü (TNF-α vb.) azaltarak insülin direncini kırmaktadır. Sonuç olarak, tıp doktorları ve diş hekimleri arasındaki multidisipliner iş birliği, diyabetik komplikasyonların önlenmesinde hayati bir role sahiptir.