The Role of Gender Equality, Education and Economic Welfare in Female Suicide: An Empirical Investigation on European Countries

ÖĞÜT Ş., TEKMANLI Ö. F.

Trends in business and economics (Online), vol.40, no.3, pp.477-491, 2026 (TRDizin)

Abstract

This study examines the macro-level socioeconomic factors determining female suicide rates in European countries along three thematic dimensions: (1) Gender Equality and Legal Status, (2) Education and Individual Empowerment, and (3) Economic Welfare and Labor Equality. The study is based on a panel dataset from 18 European countries for the period 2003-2021. Female suicide rates are conceptualized as being shaped not only by individual psychological factors but also by legal, social, and economic structures. In econometric analyses, both short-run and long-run relationships were tested using the CS-ARDL model. The findings reveal that institutional indicators such as female representation in parliament and the rule of law significantly reduce female suicide rates. In terms of educational indicators, expected years of schooling for girls and public education expenditures also reduce suicide rates. Women's participation in economic life has complex implications. In the short run, while women’s labor force participation and part-time employment have a protective effect, in the long run, higher levels of national income may have complex effects on women’s psychological well-being. As one of the rare cases where women's suicides are associated with structural and multidimensional causes, the study both contributes theoretically and develops concrete recommendations for policymakers. It emphasizes that gender-sensitive social policies, legal reforms and educational investments play a critical role in preventing women's suicides.
Bu çalışma, Avrupa ülkelerinde kadın intihar oranlarını belirleyen makro düzeydeki sosyoekonomik faktörleri üç tematik boyut çerçevesinde incelemektedir: (1) Toplumsal Cinsiyet Eşitliği ve Hukuki Durum, (2) Eğitim ve Bireysel Güçlenme ve (3) Ekonomik Refah ve İşgücü Eşitliği. Çalışma, 2003–2021 dönemine ait 18 Avrupa ülkesinden elde edilen panel veri setiyle yürütülmüştür. Kadın intiharları, sadece bireysel psikolojik faktörlerin değil; aynı zamanda hukuki, sosyal ve ekonomik yapıların bir sonucu olarak değerlendirilmiştir. Ekonometrik analizlerde CS-ARDL modeli kullanılarak hem kısa hem uzun dönemli ilişkiler test edilmiştir. Bulgular, parlamentodaki kadın temsil oranı ve hukukun üstünlüğü gibi kurumsal göstergelerin kadın intiharlarını anlamlı şekilde azalttığını ortaya koymuştur. Eğitim göstergeleri açısından, kız çocuklarına ait beklenen okul yılları ve kamu eğitim harcamaları da intihar oranlarını düşürmektedir. Kadınların ekonomik hayata katılımı ise karmaşık sonuçlar doğurmaktadır. Kısa vadede kadın işgücüne katılımı ve yarı zamanlı istihdam koruyucu etki yaratırken, uzun vadede ulusal gelir düzeyindeki artışların kadınlar üzerindeki psikolojik baskıyı artırabildiği görülmüştür. Çalışma, kadın intiharlarının yapısal ve çok boyutlu nedenlerle ilişkilendirildiği nadir örneklerden biri olarak hem teorik katkı sunmakta hem de politika yapıcılar için somut öneriler geliştirmektedir. Cinsiyete duyarlı sosyal politikaların, hukuki reformların ve eğitim yatırımlarının kadın intiharlarının önlenmesinde kritik rol oynadığı vurgulanmaktadır.