İskeletsel Sınıf II Anomalide Aktivatör Sonrası Sabit Ortodontik Tedavi


Ağabeyoğlu Z., Moroğlu B.

Sivas Cumhuriyet Üniversitesi 3. Uluslararası Diş Hekimliği Kongresi, Sivas, Türkiye, 18 - 20 Eylül 2026, ss.324-325, (Özet Bildiri)

  • Yayın Türü: Bildiri / Özet Bildiri
  • Basıldığı Şehir: Sivas
  • Basıldığı Ülke: Türkiye
  • Sayfa Sayıları: ss.324-325
  • Atatürk Üniversitesi Adresli: Evet

Özet

Giriş:

Sınıf II anomaliler dental ve/veya iskeletsel kaynaklı olabilen; maksiller protrüzyon,

mandibular retrüzyon veya her ikisinin kombinasyonu şeklinde görülebilen sagittal yön

anomalileridir. Sınıf II anomalilerde tedavi yaklaşımı, hastanın büyüme-gelişim dönemine

bağlı olarak değişiklik göstermektedir. Mandibular retrüzyona bağlı Sınıf II anomalilerde, alt

çenenin öne doğru olan büyümesinin desteklenmesi ve/veya öne alınması hedeflenmektedir.

Fonksiyonel apareyler bu amaçla büyüme dönemindeki iskeletsel Sınıf II anomalili bireylerin

tedavisinde yaygın olarak kullanılmaktadır. Bu olgu sunumunda, pubertal büyüme atılımının

son dönemindeki iskeletsel Sınıf II bir hastanın, aktivatör tedavisini takiben sabit ortodontik

tedavi ile tamamlanan tedavi süreci sunulmaktadır.

Olgu:

11 yıl 7 aylık kız hastanın klinik muayenesinde konveks profil, bilateral Sınıf II molar ilişki,

11 mm overjet ve 6 mm overbite tespit edildi. Sefalometrik değerlendirmede hastanın iskeletsel

Sınıf II ilişkiye sahip olduğu (ANB: 5,4°) ve pubertal büyüme atılımının son döneminde

bulunduğu belirlendi. Üst keserlerde belirgin proklinasyon izlenirken (1-SN: 126°), vertikal

büyüme açılarının düşük olduğu saptandı (SN-GoGn: 24,1°; FMA: 19,4°). Mevcut yüz

asimetrisinin cerrahi olarak düzeltilmesi amacıyla, iskeletsel büyümenin tamamlanmasının

ardından ortognatik cerrahi seçeneği önerildi; ancak bu yaklaşım hasta ve velisi tarafından

kabul edilmedi.

Tedaviye aktivatör apareyi ile başlandı ve aparey 9 ay süreyle kullanıldı. Fonksiyonel tedaviyi

takiben üst ve alt arkta sabit ortodontik tedaviye geçildi. Tedavi sürecinde sagittal ilişkinin

düzeltilmesini desteklemek amacıyla 3/16 inç, 6.5 oz Sınıf II intermaksiller elastikler

kullandırıldı.

Sonuç:

Tedavi sonunda bilateral Sınıf I molar ilişki sağlandı; overjet 3 mm, overbite 2 mm olarak elde

edildi ve ark boyut sapmaları giderildi. Sefalometrik değerlendirmede ANB açısı 5,4°’den

3,5°’ye azalırken SNB açısı 83,6°’den 85,6°’ye yükseldi. Üst keser eğimi 126°’den 112,7°’ye

azalırken IMPA 88,7°’den 94,6°’ye yükseldi. Vertikal büyüme açıları tedavi sonunda SN-

GoGn: 28,8° ve FMA: 22,5° olarak ölçüldü. Pubertal büyüme atılımının son dönemindeki bu

olguda, aktivatör tedavisini takiben uygulanan sabit ortodontik tedavi ile iskeletsel ve

dentoalveoler ilişkilerde belirgin iyileşme ve fonksiyonel bir oklüzyon elde edildi.

Anahtar Kelimeler: aktivatör, sınıf II, ortodontik tedavi, pubertal

Introduction:

Class II malocclusions may be of dental and/or skeletal origin and may present with maxillary

protrusion, mandibular retrusion, or both. Treatment depends on the patient’s stage of growth

and development. In growing patients with mandibular retrusion, functional appliances are

commonly used to promote forward mandibular growth and/or advance the mandible. This case

report presents a skeletal Class II patient in the late stage of the pubertal growth spurt treated

with an activator followed by fixed orthodontic therapy.

Method:

An 11-year-7-month-old female patient presented with a convex profile, bilateral Class II molar

relationship, 11 mm overjet, and 6 mm overbite. Cephalometric evaluation showed a skeletal

Class II relationship (ANB: 5.4°), proclined maxillary incisors (1-SN: 126°), and low vertical

growth angles (SN-GoGn: 24.1°; FMA: 19.4°). Orthognathic surgery for facial asymmetry

after completion of skeletal growth was proposed but declined by the patient and her parent.

An activator was used for 9 months, followed by fixed orthodontic treatment in both arches.

During treatment, 3/16-inch, 6.5-oz Class II intermaxillary elastics were used.

Conclusion:

A bilateral Class I molar relationship was achieved; overjet was reduced to 3 mm, overbite to

2 mm, and arch length discrepancies were resolved. ANB decreased from 5.4° to 3.5°, SNB

increased from 83.6° to 85.6°, maxillary incisor inclination decreased from 126° to 112.7°, and

IMPA increased from 88.7° to 94.6°. Final vertical values were SN-GoGn: 28.8° and FMA:

22.5°. Activator therapy followed by fixed orthodontic treatment produced marked skeletal and

dentoalveolar improvement and functional occlusion.

Keywords: activator, class II, orthodontic treatment, puberty