Çocuk Sahibi Olamayan Kadınlarda Dinî Başa  Çıkma Sürecine Yönelik Bir Araştırma

GÜMÜŞHANE ÜNİVERSİTESİ İLAHİYAT FAKÜLTESİ DERGİSİ, cilt.15, sa.2, ss.557-587, 2026 (TRDizin)

Toplumumuzda evlenmek ve çocuk sahibi olmak, yaşı uygun olan tüm bireyler

için gerçekleştirilmesi gereken bir ödev olarak görülmektedir. Evlenmek çocuk sahibi

olmakla eşleştirilmekte ve dinimizde de evlilik neslin devamı için teşvik edilmektedir.

Görünürde iyi niyet taşıyan tüm bu beklentiler, istediği halde çocuk sahibi olamayan

çiftlerde özellikle de infertilitenin kaynağı olarak görülen kadınlar üzerinde büyük bir

baskıya neden olmaktadır. Bu çalışmanın din psikolojisi alanında daha önce

çalışılmamış olması araştırmanın özgün değerini oluşturmaktadır. Bu araştırmanın

amacı, çocuk sahibi olamayan kadınların yaşadıkları dini başa çıkma süreçlerini

incelemektir. Araştırma nitel araştırma modellerinden olgubilim desenine uygun

olarak gerçekleştirilmiştir. Araştırmanın örneklemini en az üç yıl süreyle, istediği

halde çocuk sahibi olamayan altı kadın oluşturmaktadır. Literatür taraması

sonrasında hazırlanan yarı yapılandırılmış görüşme formunun uygulanmasıyla elde

edilen verilerden çeşitli temalar ve kodlar elde edilmiştir. Araştırma sonucunda

katılımcıların bu yaşam krizinin sonuçlarından erkeklere oranla daha fazla

etkilendikleri ve çocuk sahibi olmayı mutlu olmakla bağdaştırdıkları görülmüştür.

In our society, getting married and having children is seen as a duty that must

be fulfilled by all marriageable individuals. Marriage is associated with having

children, and in our religion, marriage is encouraged for the continuation of the

generation, but all these seemingly good-intentioned expectations cause great

pressure on couples who cannot have children despite their desire, especially on

women who are seen as the source of infertility. The fact that this study has not been

studied in the field of psychology of religion before constitutes the original value of

the research. The aim of this research is to examine the religious coping processes of

women who cannot have children. The research was carried out in accordance with

the phenomenology pattern, one of the qualitative research models. The sample of the

study consists of six women who could not have children for at least three years.

Various themes and codes were obtained from the data obtained by applying the semi-

structured interview form prepared after the literature review. As a result of the

research, it was seen that the participants were more affected by the results of this life

crisis than men and they associated having a child with being happy.