Tek Bindirmeli Yapıştırma Bağlantılarında Gömülü Bir Kamanın Mekanik Performansa Etkisinin İncelenmesi
INTERNATIONAL ERZURUM SCIENTIFIC RESEARCH CONGRESS , Erzurum, Türkiye, 24 - 26 Nisan 2026, ss.225-237, (Tam Metin Bildiri)
- Yayın Türü: Bildiri / Tam Metin Bildiri
- Basıldığı Şehir: Erzurum
- Basıldığı Ülke: Türkiye
- Sayfa Sayıları: ss.225-237
- Açık Arşiv Koleksiyonu: AVESİS Açık Erişim Koleksiyonu
- Atatürk Üniversitesi Adresli: Evet
Özet
Bu çalışma, havacılık ve otomotiv gibi yüksek performans gerektiren endüstrilerde yaygın
olarak kullanılan tek bindirmeli yapıştırma bağlantılarının (SLJ) mekanik kapasitesini artırmak
için yapıştırıcı tabakasına gömülü kama (wedge) entegrasyonunun etkisini sayısal olarak analiz
etmektedir. Geleneksel yapıştırma bağlantılarında yük transferi sırasında bindirme uçlarında
oluşan yüksek soyulma (peeling) ve kayma gerilmeleri bağlantının hasara uğramasına yol
açmaktadır. Bu yapısal zayıflığı gidermek amacıyla, yapıştırıcı ile mekanik kilitleme
mekanizmasını birleştiren yenilikçi bir hibrit yaklaşım önerilmiştir. Çalışma kapsamında, AA
2024-T3 alüminyum levhalar ve Araldite 2015 yapısal yapıştırıcısı kullanılarak ANSYS
Workbench ortamında sonlu elemanlar analizleri (FEA) gerçekleştirilmiştir. Analiz süreci,
yapıştırıcı tabakasındaki Von Mises gerilmelerinin yapıştırıcı malzemesinin akma sınırı olan
12.5 MPa değerine ulaştığı kritik yüklerin belirlenmesi esasına dayandırılmıştır. Araştırmada
kama genişliği ve kamanın bindirme bölgesi üzerindeki konumu temel parametreler olarak ele
alınmış ve 6 farklı tasarım modeli üzerinde çalışılmıştır. Sayısal bulgular, merkezi konumdaki
tek kama kullanımının (Model 2) uçlardaki gerilmeleri yeterince azaltmamış ve yük taşıma
kapasitesinde çok fazla bir artış sağlamamıştır. Ancak kamaların bindirme uç kısımlarına
yerleştirildiği konfigürasyonlarda (Model 5), yükün doğrudan rijitliği daha fazla olan kamalar
tarafından karşılanmasıyla taşıma kapasitesi 600 N seviyesine çıkmıştır. En yüksek performans
artışı ise kamaların bir kısmının (2 mm) bindirme hattı dışına taşacak şekilde optimize edildiği
Model 6’da 615 N olarak kaydedilmiş olup, bu sonuç salt yapıştırıcı kullanılan referans modele
(47 N) kıyasla yaklaşık 13 katlık bir yük taşıma artışı anlamına gelmektedir.