Convergence of Per Capita CO₂ Emissions in EAGLE Economies: Evidence from the Fourier Quantile Unit Root Test

Lögün A.

Üçüncü Sektör Sosyal Ekonomi Dergisi, cilt.61, sa.3, ss.3170-3189, 2026 (TRDizin)

Özet

Bu araştırmanın amacı, yükselen ekonomiler arasında kişi başına düşen CO₂ salınımlarının stokastik yakınsama gösterip göstermediğini Brezilya, Çin, Mısır, Hindistan, Endonezya, Meksika, Rusya, Güney Kore ve Türkiye gibi EAGLE ülkeleri kapsamında incelemektir. Geleneksel birim kök testlerinin sınırlılıklarını aşmak amacıyla yapısal kırılmalar ve doğrusal olmayan durumları dikkate alan Fourier Kantil Birim Kök Testi kullanılmıştır. Bu yöntem, serilerin farklı kantillerdeki durağanlık özelliklerini inceleyerek, yakınsama davranışını daha ayrıntılı bir şekilde değerlendirmeye olanak tanımaktadır. Bu araştırmanın özgün yönü, kişi başına karbon emisyonlarına ilişkin yakınsama analizine kantil-temelli ve yapısal kırılmaları içeren Fourier yaklaşımıyla yenilikçi bir katkı sunmasıdır. Böylece çevre politikalarının ülkeye ve dağılım düzeyine göre farklı etkiler doğurabileceğini göstererek, politika yapıcılara esnek ve hedef odaklı stratejiler geliştirme konusunda yol göstermektedir. Bulgular, ülkeye özgü stokastik yakınsamanın heterojen ve kantile bağlı bir yapı gösterdiğini ortaya koymaktadır. Çin ve Güney Kore’de incelenen tüm kantillerde durağanlık tespit edilmiştir. Diğer ekonomilerde ise durağanlık yalnızca belirli kantillerde gözlemlenmiştir: Brezilya için τ = 0,10, 0,30, 0,80 ve 0,90; Mısır için τ = 0,30–0,90; Hindistan için τ = 0,20–0,50; Endonezya için τ = 0,30, 0,40, 0,60, 0,70 ve 0,90; Meksika için τ = 0,30, 0,50, 0,80 ve 0,90; Türkiye için ise τ = 0,10, 0,30–0,70 ve 0,90 kantillerinde durağanlık bulgusuna ulaşılmıştır. Rusya’da durağanlık yalnızca τ = 0,20 ve 0,80 kantillerinde tespit edilmiş olup, stokastik yakınsama kanıtı sınırlı düzeydedir. Ayrıca Fourier Kantil Kolmogorov–Smirnov testi Çin, Endonezya ve Türkiye için dağılımın geneline ilişkin stokastik yakınsama kanıtı sunmaktadır. Bu sonuçlar, EAGLE ekonomilerinin emisyon düzeylerinin birbirine doğrudan yakınsamasını değil, ülkeye özgü uzun dönem patikalarına dönüş eğilimini ifade etmektedir. 

The aim of this research is to examine whether per capita CO₂ emissions among emerging economies stochastic converge in the context of EAGLE, namely Brazil, China, Egypt, India, Indonesia, Mexico, Russia, South Korea and Türkiye. In order to overcome the limitations of traditional unit root tests, the Fourier Quantile Unit Root Test, which takes into account structural breaks and nonlinearities, is used. This method allows a more detailed evaluation of the convergence behavior by examining the stationarity properties of the series at different quantiles. The originality of this research is that it makes an innovative contribution to the convergence analysis of per capita carbon emissions with its quantile-based and structural break-inclusive Fourier approach. Thus, it shows that environmental policies may have different effects depending on the country and distribution level, and guides policy makers in developing flexible and target-oriented strategies. The findings reveal a heterogeneous and quantile-dependent pattern of country-specific stochastic convergence. Stationarity is detected across all examined quantiles for China and South Korea. For the remaining economies, stationarity is observed only at particular quantiles: τ = 0.10, 0.30, 0.80, and 0.90 for Brazil; τ = 0.30–0.90 for Egypt; τ = 0.20–0.50 for India; τ = 0.30, 0.40, 0.60, 0.70, and 0.90 for Indonesia; τ = 0.30, 0.50, 0.80, and 0.90 for Mexico; and τ = 0.10, 0.30–0.70, and 0.90 for Türkiye. Russia exhibits limited evidence of stationarity, which is detected only at τ = 0.20 and 0.80. In addition, the Fourier Quantile Kolmogorov–Smirnov test provides distribution-wide evidence of stochastic convergence for China, Indonesia, and Türkiye. These results indicate country-specific mean reversion rather than direct convergence of emission levels across EAGLE economies.