Diyabetes mellituslu hastalarda demografik ve klinik özellikler
Tezin Türü: Tıpta Uzmanlık
Tezin Yürütüldüğü Kurum: Atatürk Üniversitesi, Tıp Fakültesi, Dahili Tıp Bilimleri, Türkiye
Tezin Onay Tarihi: 2009
Tezin Dili: Türkçe
Öğrenci: BELMA SEVİM
Danışman: İlyas ÇAPOĞLU
Açık Arşiv Koleksiyonu: AVESİS Açık Erişim Koleksiyonu
Özet:Diyabetes mellitus (DM) kronik hastalıkların en önemli prototipidir. Diyabetesmellitus sakat kalma ve ölümün önde gelen sebebidir. Büyük bir sosyal ve ekonomik yükoluşturur. Bir yandan yüksek morbidite ve mortalite hızı, diğer yandan yüksek tedaviharcamaları ve iş gücü kaybı nedeni ile hem hastaya hem de topluma büyük yükgetirmesinden dolayı diyabet önemli bir sağlık sorunudur. Bu durum sadece diyabetli bireylerive onların ailelerini değil, aynı zamanda tüm toplumu etkiler. Diyabet, hemen hemen tüm ırkve yaş gruplarında ortaya çıkar. Bu yüzyılda diyabetin tedavisinde ana hedef mikro vemakrovasküler komplikasyonları önlemek ve hastaların hayat kalitesini düzeltmekşeklindedir.Diyabet özellikle ülkemizde çok geç teşhis edilmekte, birey hastalığından habersizdolaşmakta ve diyabet konusundaki bilgisizliği nedeni ile komplikasyonlara erkenyakalanmaktadır. Diyabetes mellitus, en önemli ölüm nedeni olması ve tedavi maliyetlerininyüksek olması hastalığın önemini daha çok artırmaktadır.Çalışmanın amacı 2006-2009 yılları arasında Atatürk Üniversitesi Tıp Fakültesi İçHastalıkları polikliniklerine ayaktan başvuran diyabetik hastaların demografik ve kliniközelliklerini belirlemektir.Çalışmamıza 503 hasta ( 20 tip 1 DM, 483 tip 2 DM ) alındı. Tip 1 DM tanısı konmuşhastaların 12'si kadın (yaş ortalaması 33,6± 7.12 yıl), 8'i erkek (yaş ortalaması 26±4.09 yıl);tip 2 DM tanısı konmuş hastaların 281'i kadın (yaş ortalamaları 54.22 ± 12.8 yıl), 202'sierkek (yaş ortalamaları 54.18± 11.6 yıl) dir. Tip 2 DM' lu hastaların 1. derece yakınlarında %23,6 oranında tip 2 DM tanısı mevcuttur.Bakılan VKİ ortalaması tip1 DM'lu kadınlarda 26±2,7 erkeklerde 29,5±5, tip 2 DM'lukadınlarda 27,51±4,7, erkeklerde 27.8±4,5 olarak bulundu. Tip 2 DM' lu hastaların VKİlerine baktığımızda bayanlar sıklıkla fazla kilolu ve obez, erkekler sıklıkla normal ve fazlakiloluydu. Erkeklerle kadınları karşılaştırdığımızda kadınlar 3,28 kat erkeklerden daha obezdiIII(p 200 mg/kreatinin üzerinde idi. Hastaları diyabetsüresine göre gruplandırdığımızda (0-9 yıl, 9 yıl üzeri) tanı süresi 9 yıldan fazla olanlardaproteinüri anlamlı olarak yüksek bulundu (p<0.000).DM'lu hastalarda retinopati görülme sıklığını % 14,5 olarak bulduk, bu oran her ikicinste aynıydı. Tanı süresine göre gruplandırdığımızda (0-9 yıl, 9 yıl üzeri) 9 yıldan daha azdiyabet süresi olan hastalarda retinopati görülme oranı % 6,8 iken, süre 9 yıl üzeri olan grupta retinopati görülme oranını % 32,9 olarak bulduk. Ki Kare testinde p<0,000 idi. Diyabet yaşı9 yılın üzerindeki hastalarda retinopati 6,7 kat daha sık olduğu belirlendi. Retinopati ileHbA1c, proteinüri değerleri ve hipertansiyon arasında anlamlı bir korelasyon mevcuttu(p<0,015-p<0,000-p<0,013).Hastalarda nöropati oranını % 14.5 olarak hesapladık. Tanı süresine göregruplandırdığımızda (0-9 yıl, 9 yıl üzeri) 9 yıldan daha az diyabet süresi olan hastalardanöropati görülme oranı % 8,2 iken süre 9 yıl üzeri olan grupta nöropati görülme oranını %29,5 olarak bulduk. İki grup arasındaki fark istatiksel olarak anlamlıydı ( p<0,000). Diyabetyaşı 9 yılın üzerindeki hastalarda nöropati 4,69 kat daha sık olduğu belirlendi.Hastaların % 6'sı (30) sadece diyet, % 62'si (312) oral antidiyabetik % 20,2'si (101)günde iki kez karışım insülin, % 6,8'i (34) yoğun insülin tedavisi, % 2'si (10) uzun etkilianolog insülin, % 3,2'si (16) oral antidiyabetik ve uzun etkili anolog insülin kullanmaktaydı.