Atatürk Üniversitesi Eğitim Aile Sağlığı Merkezine Kayıtlı Ebeveynlerin Sağlık Okuryazarlığı İle Anne Ve Babaların Antibiyotik Algıları Düzeyi Arasındaki İlişkinin Değerlendirilmesi


Tezin Türü: Doktora

Tezin Yürütüldüğü Kurum: Atatürk Üniversitesi, Tıp Fakültesi, Dahili Tıp Bilimleri, Türkiye

Tezin Onay Tarihi: 2025

Tezin Dili: Türkçe

Öğrenci: TURHAN ÇELİK

Danışman: İdeal Beraa Yılmaz Kartal

Özet:

Giriş ve Amaç: Dünya Sağlık Örgütü sağlık okuryazarlığını “Okuryazarlıkla alakalı olarak bireyin ömür boyu hayat kalitesini iyileştirerek, hastalıklarını önleyip, sağlığını koruyup, geliştirerek kendine hedefler koyması ve bunlarla doğru karar alabilmesi için gereken sağlık bilgisiyle sağlık hizmetlerine ulaşabilme, anlayabilme, değerlendirebilme, uygulayabilme isteği ve kapasitesidir” şeklinde tanımlamıştır. Düşük sağlık okuryazarlığı seviyesi koruyucu sağlık hizmetlerini az oranlarda kullanmaya, tıbbi önerilerde uyumsuzluğa, bireyin sağlık halinin kötü olduğunu anlamada yetersizliğe, sağlık harcamalarıyla birlikte mortalite ve morbiditede artışa neden olmaktadır. Antibiyotikler, bakterilerin neden olduğu enfeksiyon hastalıklarının tedavisinde hayati öneme sahip ilaçlar arasında yer almakta ve hekimler tarafından sıkça reçete edilmektedir. Dünya genelinde en fazla kullanılan ilaç grubunu oluşturan antibiyotikler, aynı zamanda en gereksiz yere kullanılan ilaçlar arasında da yer almaktadır. Bu araştırma, aile sağlığı merkezlerine başvuran ebeveynlerde sağlık okuryazarlığı ile ebeveynlerin antibiyotik algıları arasındaki ilişkiyi incelemek amacıyla gerçekleştirilmiştir.

 

Gereç ve Yöntem: Çalışmamız Şubat-Mayıs 2025 tarihleri arasında Atatürk Üniversitesi Tıp Fakültesi Aile Hekimliği Anabilim Dalı’na bağlı Eğitim Aile Sağlığı Merkezleri’nde yapılmıştır. Çalışmaya Eğitim Aile Sağlığı Merkezleri’ne kayıtlı 344 ebeveyn dahil edilmiş olup veriler yüz yüze anket yöntemi ile toplanmıştır. Araştırmanın verileri; Kişisel Bilgi Formu, Sağlık Okuryazarlığı Ölçeği (SOÖ) ile Anne ve Babaların Antibiyotik Algıları (ABANA) Ölçeği kullanılarak toplanmıştır. Verilerin analizinde SPSS 22.0 programı kullanılmıştır. İstatistiksel anlamlılık düzeyi p<0,05 olarak kabul edilmiştir.

 

Bulgular: Katılımcıların yaş ortalaması 38,29±7,02 yıl olup, %65’i kadın, %55’i ev hanımıdır. Katılımcıların Sağlık Okuryazarlığı Ölçeği toplam puan ortalaması 94,37±13,17 iken Anne ve Babaların Antibiyotik Algıları (ABANA) Ölçeği toplam puan ortalaması 105,89±13,82 olarak saptanmıştır. Sağlık Okuryazarlığı Ölçeği toplam puanı ile Anne ve Babaların Antibiyotik Algıları Ölçek toplam puanları arasında istatistiksel olarak anlamlı, pozitif yönlü ve orta düzeyli bir ilişki bulunmuştur. Bununla birlikte; katılımcıların eğitim düzeyi, mesleği, aile gelir düzeyi, aile tipi, çocuk sayısı ile sağlık okuryazarlığı ve antibiyotik algıları arasında istatistiksel olarak anlamlı farklılık bulunmuştur.

Sonuç: Sağlık okuryazarlığı düzeyinin yüksekliği, ebeveynlerde daha iyi antibiyotik algısı ile ilişkilidir. Bu bağlamda toplumun sağlık okuryazarlığı düzeyinin yükseltilmesiyle ilgili çalışmalar yapılması bireylerin antibiyotikler hakkındaki algı ve davranışlarını olumlu yönde değiştirebilir.

Anahtar kelimeler: Sağlık Okuryazarlığı, Antibiyotik Algısı, Aile Hekimliği