Ratlarda deneysel kırık defekti modelinde grandus B-one biyolojik onarım implantı tedavisi
Tezin Türü: Tıpta Uzmanlık
Tezin Yürütüldüğü Kurum: Atatürk Üniversitesi, Tıp Fakültesi, Cerrahi Tıp Bilimleri, Türkiye
Tezin Onay Tarihi: 2022
Tezin Dili: Türkçe
Öğrenci: BİLAL KARABAK
Danışman: Orhan Karsan
Açık Arşiv Koleksiyonu: AVESİS Açık Erişim Koleksiyonu
Özet:Amaç: Bu çalışma ile kemik defektlerini boşluksuz doldurabilen yüksek modelleme kapasitesine, iyi biyouyumluğa, osteokondüktif özelliklere ve en yüksek Ca/P oranına sahip olan kalsiyumfosfat bileşiklerden TTCP'yi ana bileşeni olarak kullanan Grandus B-One'ın kemik kırık tespiti ve kırık kaynaması üzerine etkisi araştırılacaktır. Materyal ve Metot: Srague-Dawley cinsi 44 adet rat randomize olarak NK, PK, Grandus B-One ve TTCP grubu olarak 4 ayrı gruba ayrıldı. NK grubuna hiçbir müdahale yapılmadı. Diğer gruplarda genel anestezi altında sağ femur orta hattında açık osteotomi modeli oluşturuldu. Kırık modeli oluşturulan tüm gruplara intramedüller K teli uygulandı. PK grubunda sadece osteotomi yapıldı. Grandus B-One grubunda kırık hattına Grandus B-One uygulaması yapıldı. TTCP grubunda kırık hattına tetrakalsiyum fosfat uygulaması yapıldı. Cerrahi sonrası 7,14 ve 28. günlerde sağ femurlara röntgen çekildi. Cerrahi sonrası 28. gün tüm ratlar sakrifiye edildi. Sakrifiye edilen femurlar histopatolojik incelemeye gönderildi. Ratlardan alınan intrakardiyak kanlar biyokimya analizine gönderildi. Bulgular: PK ile karşılaştırıldığında, TTCP ve Grandus B-One gruplarında 4. haftada, kaynamanın radyolojik (p<0,05) ve histolojik (p<0,05) olarak arttığı saptanmıştır. Ancak kallus dokusunun biyomekaniksel olarak tespit yapılabilecek düzeye ulaşamadığı görülmüştür. 14 ve 28. günlerin kaynama skorlarında, Grandus B-one ve TTCP grubu PK grubuna kıyasla istatistiksel olarak anlamlı düzeyde yüksek bulunmuştur (p=0,008). 28. gün yapılan TNF-a ELISA testi sonuçlarında NK grubunun PK grubuna göre (p<0,05) ve TTCP grubunun pozitif kontrol grubuna göre (p<0,05) anlamlı olduğu gösterilmiştir. IL-1B ELISA testi sonuçlarında NK grubunun Pozitif kontrol grubuna göre (p<0,05) ve tedavi grubunun PK grubuna göre (p<0,05) anlamlı olduğu gösterilmiştir. BMP-2 ELISA testi sonuçlarında NK grubunun diğer grublara göre (p<0,05) anlamlı olduğu gösterilmiştir. H&E ile yapılan boyamada inflamatuar hücre infiltrasyonu, ödem, fibrosit/fibroblast aktivitesi açısından PK, Grandus B-One ve TTCP grupları arasındaki farklılıklar istatistik incelemede anlamlı (p<0.05) bulunmuştur. Yeni damar oluşumu ve kondrosit/kondroblast aktivitesi açısından TTCP grubu, PK ve Grandus B-One grubuna göre anlamlı farklılık (p<0.05) göstermiştir. Masson's Trichrome ile yapılan boyamada fibröz doku ile kıkırdak doku oluşumu açısından PK, Grandus B-One ve TTCP grupları arasındaki farklılıklar istatistik incelemede anlamlı (p<0.05) bulunmuştur. Sonuç: Çalışmamızda, ratların uzun kemik kırıklarında, kırık hattına lokal uygulanan TTCP ve TTCP'yi ana bileşeni olarak kullanan Grandus B-One'ın kırık iyileşmesinde anlamlı etkilerinin olduğu görülmüştür. Bu çalışmanın kemik yapıştırıcılar ve sentetik kemik greftleri konusunda ortopedi ve travmatoloji alanında yeni ufuklar geliştirebileceği görüşü önem kazanmıştır. Anahtar kelimeler: Kemik grefti, Kemik yapıştırıcısı, Kırık iyileşmesi, Tetrakalsiyum fosfat (TTCP), Biyomalzeme, Biyomühendislik