Non-hodgkin lenfomalı hastalarda serum CA 125 ve beta-2 mikroglobulin düzeylerinin hastalığın aktivitesi ve evreleri ile ilişkisi
Tezin Türü: Tıpta Uzmanlık
Tezin Yürütüldüğü Kurum: Atatürk Üniversitesi, Tıp Fakültesi, Dahili Tıp Bilimleri, Türkiye
Tezin Onay Tarihi: 2001
Tezin Dili: Türkçe
Öğrenci: FATİH ÖZÇİÇEK
Danışman: Mehmet GÜNDOĞDU
Özet:ÖZET Non-Hodgkin Lenfomah Hastalarda Serum CA 125 ve Beta-2 Mikroglobulin Düzeylerinin Hastalığın Aktivitesi ve Evreleri ile İlişkisi Glikoprotein yapısında bir tümör markeri olan CA 125'in; embriyonik çölomik epitel, kadın genital sistem epiteli, kolon ve midenin mukozal hücreleri ve seröz membranların mezotelyal hücrelerinden sahndığı bildirildi. Serum CA 125 düzeylerinin bir çok benign ve malign durumlarda yükseldiği tespit edildi. Özellikle mediastinal veya peritoneal tutulumu olan non-Hodgkin lenfomah hastalarda da serum CA 125 düzeylerinin yükseldiği gösterildi. Bu çalışmada, non-Hodgkin lenfomah hastalarda serum CA 125 düzeylerindeki artış oranım tespit etmek amaçlandı. Ayrıca serum CA 125 ve fcM düzeyleri ile hastalığın aktivitesi ve evreleri arasında ilişki olup olmadığım belirlemek amaçlandı. Çalışmaya non-Hodgkin lenfoma tanısı konulan 38 hasta alındı. 20 sağlıklı kişi de kontrol vakası olarak seçildi Çalışmaya alman 38 hastanın 17'sinde (%44.7) tedavi öncesi serum CA 125 düzeyleri yüksek bulundu. Tedavi öncesi serum CA 125 ortalaması 83.44 ± 129.02 U/ml iken; sağlıklı kişilerde CA 125 ortalaması 16.87 ± 9.70 U/ml idi. Aradaki bu fark istatİstiki olarak anlamlıydı (t = 3.16, p < 0.005). Tedavi öncesi ve tedavi sonrası ölçülen serum CA 125 değerleri arasında belirgin fark yoktu. Lenfomah hastalarda hastalığın evresi ile serum CA 125 değerleri arasında anlamlı ilişki vardı (p < 0.05). Serum CA 125 düzeyleri, lenfomah hastalarda hastalık aktivitesini gösteren biyokimyasal parametreler olan LDH ve p2M ile de karşılaştırıldı. Buna göre, başlangıçtaki serum CA 125 düzeyleri ile LDH ve p2M düzeyleri arasında anlamlı ilişki saptandı(p < 0.005). Eftizyonu olan bütün hastaların serum CA 125 düzeyleri belirgin olarak yüksek bulundu. Beta-2 mikroglobulin ve LDH düzeyleri arasında da anlamlı ilişki tespit edildi (p < 0.001). Hastalığın evresi ile p2M düzeyleri arasında anlamlı ilişki vardı(p < 0.05). Sonuç olarak, lenfomah hastalarda serum CA 125 düzeyleri ile hastalığın evreleri ve aktivitesi arasında ilişkisi bulundu. Tedaviye cevabm değerlendirilmesinde CA 125'in rolünün belirlenmesi için daha fazla sayıda hasta ile çalışmalar yapılmasının uygun olacağı kanısına varıldı. Anahtar Kelimeler: Non-Hodgkin lenfoma, CA 125, Evreleme, Beta-2 mikroglobulin 35