Atrofik tam dişsiz maksillada farklı açı ve çaplarda yerleştirilmiş pterygoid implantlar üzerine uygulanan hibrit protezlerin sonlu elemanlar stres analiz yöntemi ile incelenmesi
Tezin Türü: Doktora
Tezin Yürütüldüğü Kurum: Atatürk Üniversitesi, Sağlık Bilimleri Enstitüsü, Protetik Diş Tedavisi Anabilim Dalı Başkanlığı, Türkiye
Tezin Onay Tarihi: 2024
Tezin Dili: Türkçe
Öğrenci: FATİH OKTAY
Danışman: Funda Bayındır
Özet:Amaç: Tam dişsiz atrofik maksillada farklı açılarda ve çaplarda yerleştirilmiş pterygoid implantlar üzerinde, farklı altyapı materyalleri kullanılarak tasarlanan hibrit protezlerin oluşturacağı stresleri sonlu elemanlar stres analizi yöntem ile değerlendirmektir. Materyal ve Metot: Altı implant üstü sabit protez (all-on-six) tekniği ile tasarlanmış modellerde, anterior bölgede aksiyal implantlar, posteriorda ise maksilla tüberden pterygoid kemiğe mesio-distal yönde (45° ve 70°), bukko-palatal yönde ise 15°açı ile pterygoid implantlar kullanıldı. Üç farklı altyapı materyali Cr-Co, Ti ve PEKK ile toronto altyapı tasarımı kullanılarak protetik restorasyonlar tasarlandı. Oklüzal yükleme, sol üst 2. premolar ve 1. molar dişler arasında konumlandırılan 1 cm yarı çapındaki yarım yuvarlak sert gıda parçasının orta noktasına dik olarak 150 N kuvvet uygulandı. Toplamda 12 modele sonlu elemanlar stres analizi uygulandı. Kemikteki maksimum ve minimum asal stresler ile altyapı, implant ve multi-ünit vidasındaki von mises stresleri incelendi. Bulgular: Altyapıda pterygoid implant açısının artırılması PEKK modellerde von Mises stres değerlerini düşürdü, diğer modellerde artırdı. Çap artışı PEKK ve Ti modellerde stresi artırırken, Cr-Co modellerde sabit kaldı. En yüksek stres Cr-Co, en düşük stres PEKK modellerde izlendi.Pterygoid implant yerleştirme açısının artırılması tüm modellerde implantlarda izlenen von Mises stres değerlerini düşürdü. Çap artışı tüm modellerde stresi artırdı. En yüksek stres PEKK, en düşük stres Cr-Co modellerde görüldü.Multi-ünit vidalarında von Mises stres değerleri PEKK dışında değişmedi, PEKK modellerde %10 artış izlendi. En yüksek stres PEKK, en düşük stres Cr-Co modellerde görüldü.Kortikal kemikte en yüksek Pmaks değeri PEKK model 3'te 15.910 MPa izlendi. Açının artırılması Cr-Co ve Ti modellerde stresi artırırken, PEKK modelde azalttı. Çap artışı tüm modellerde Pmaks değerini artırdı.Pterygoid kemikte Pmaks stres değerleri çap ve açı değişikliklerinden etkilenmezken, Pmin değerleri çap ve açı arttıkça yaklaşık %40 azaldı. Trabeküler kemikte ise çap ve açı değişikliklerinden Pmin değeri etkilenmedi. Sonuç: İmplant destekli tam ark sabit protezlerde, altyapı materyalleri ve pterygoid implantların çap ve açısı, stres değerlerini etkiler. Polimerik materyal PEKK, daha düşük stres değerleri gösterirken, Cr-Co ve Ti materyalleri daha uygun stres dağılımı sağlar. Anahtar Kelimeler: İmplantlar, krom-kobalt, maksilla, pekk, sonlu elemanlar analiz yöntemi, titanyum