Resim sanatında bir ifade aracı olarak leke

---

Tezin Türü: Yüksek Lisans

Tezin Yürütüldüğü Kurum: Atatürk Üniversitesi, Güzel Sanatlar Enstitüsü, Resim Anasanat Dalı, Türkiye

Tezin Onay Tarihi: 2019

Tezin Dili: Türkçe

Öğrenci: AYCAN ALTIN

Danışman: Serhat Erdem

Açık Arşiv Koleksiyonu: AVESİS Açık Erişim Koleksiyonu

Özet:

Eser oluşumundaki plastik kaygılar, sanatçının üretim sürecinde özgün bir anlayış yakalamasındaki önemli etmenlerden biri olmuştur. Bu anlamda leke, sanatçının anlatım dilini şekillendiren en önemli plastik sanat öğeleri arasında yerini almıştır. 16. yüzyılın ikinci yarısında Rönesans üslubuna karşı bir tutum sergileyen Maniyerizm ve daha sonra devam eden süreçte ise resim sanatında lekesel etkiler kullanılarak sınırlılıkları ve kalıpları yıkma eğilimine gidilmiştir. 19. yüzyılda gelişen teknoloji ve modernleşme ile beraber ilerleyen süreçlerde İzlenimcilik olarak ifade edilen sanat anlayışı, renk lekeleri içinde yeni bir nesne ve yeni bir görme mantığı oluşturmuştur. Bu anlayış sanat için bir kırılma noktası olmuş ve İzlenimcilik ile başlayan soyut resim sanatının 20. yüzyılın başından itibaren ortaya çıkan sanat üsluplarını etkilediği görülmüştür. II. Dünya Savaş'ından sonra savaşın etkilerinin bir grup sanatçı tarafından bireysel bir ifade biçimi olarak ortaya çıkardığı Taşizm (Lekecilik) anlayışı ile lekenin resimde yer alan etkilerinin ötesinde bir ifade biçimi olarak kullanımı önem kazanmıştır. Yeni gelişmelerin ve değişimlerin etkisi ile resim sanatında sanatçılara bireysel ve özgün anlatım yolunu açan, özgür hareket alanları sunan bu anlayış, günümüzde de güncelliğini ve önemini devam ettirmiştir. Bu bakımdan akımlar ve sanatçıların yapmış olduğu çalışmalar üzerinden resim sanatında bir ifade aracı olarak leke kullanımına dikkat çekilmiştir. Leke ve taşizm (lekecilik) ile ilgili yayınlanan bilimsel dergi, makale, kitaplar, yüksek lisans ve doktora tezleri incelenerek bu süreç açıklanmıştır.