Özefagus kanserinde human papillomavirüs enfeksiyonunun histopatolokik yöntem ve polimeraz zincir reaksiyonu tekniği ile incelenmesi
Tezin Türü: Tıpta Uzmanlık
Tezin Yürütüldüğü Kurum: Atatürk Üniversitesi, Tıp Fakültesi, Dahili Tıp Bilimleri, Türkiye
Tezin Onay Tarihi: 1998
Tezin Dili: Türkçe
Öğrenci: İLHAMİ KİKİ
Danışman: Mehmet GÜNDOĞDU
Özet:ÖZET özefagus Kanserlerinde Human Papillomavirus Enfcksiyomı'nıın JTistopafoIojik Yflntem ve Polimeraz Zincir Reaksiyonu Tekniği ile Araştırılması Özefagus kanserinin sebebi bilinmemektedir. Dünyanın çeşitli bölgelerinde yapılan epidemiyolojik çalışmalar, özefagus kanseri ile alkol, tütün, nitrozaminler, vitamin eksiklikleri, affatoksin, kandidal ve viral enfeksiyonların ilişkisi olduğunu düşündürmektedir. Bu çalışmada HPV enfeksiyonunun, özefagus kanserlerinin etyolojisinde rolü olup olmadığını araştırmayı amaçladık. Çalışmaya 17'si kadın, 13'û erkek olmak üzere 30 squamoz hücreli karsinom ile 6'sı erkek, 4'ü kadın 10 adenokarsinom vakasının cerrahi rezeksiyon materyalleri alındı. Normal özefagus mukozasından alınmış 10 biyopsi örneği kontrol grubu olarak alındı. Bu vakalardan hazırlanmış kesitler histopatolojik olarak incelenerek diferansiasyon dereceleri belirlendi ve HPV enfeksiyonu'na ait bulguların varltğı araştırıldı. Aynca bu örneklerden alınan kesitlere PCR amplifikasyonu uygulandı. Otuz squamoz hücreli karsinom vakasının 19'unda, 10 adenokarsinom vakasının 4*ünde histopatolojik olarak HPV enfeksiyonu tespit edildi. Squamoz hücreli karsinom vakaları ile adenokarsinom vakaları arasında HPV enfeksiyonu tespit oranlan bakımından anlamlı farklılık yoktu (p > 0.05). Otuz squamoz hücreli karsinom vakasının 10'unda PCR tekniği ile \1?V 16 ve/veya 18 DNA, 10 adenokarsinoma örneğinin,!' İnde ise HPV 18 DNA pozitifliği mevcuttu. Kontrol grubuna ait örneklerde ne histopatolojik inceleme, ne de PCR tekniği ile HPV enfeksiyonuna ait deliller bulunamadı. Squamoz hücreli kanser vakalarında; histopatolojik olarak tespit edilen HPV enfeksiyonu pozitiflik oranı, PCR tekniği i\e bulunan HPV DNA pozitiflik oranından daha yüksekti (p 0.05). PCR amplifikasyonu ile HPV DNA pozitifliği tespit edilen vakaların hepsinde histopatolojik olarak HPV enfeksiyonuna ait bulgular vardı. Histopatolojik pozitiflik ile PCR pozitifliği arasında anlamlı korelasyon vardı (r = 2.23, p < 0.001). İyi 63diferansiye squamoz hücreli kanserlerdeki histopatolojik HPV enfeksiyonu pozitifliği, az diferansiye squamoz hücreli kanserlerde histopatolojik olarak tespit edilen pozitiflik oranına göre daha yüksekti (p < 0.05). Sonuçta; HPV enfeksiyonunu özefagusun hem squamoz hücreli kanserlerinde hem de adenokanserlerinde, normal kontrollere göre daha yüksek oranda bulduk. Bu durum, human papillomavirüsün özefagus kanserinin etyolojisinde rolü olabileceğini düşündürdü. Ayrıca, çalışmamızın sonucunda, histopatolojik olarak HPV enfeksiyonunun, özellikle iyi diferansiye tümörlerde daha yüksek sıklıkta tespit edildiğini ve histopatolojik olarak HPV enfeksiyonunu gösteren bulguların dokuda HPV DNA varlığı için güvenilir bir gösterge olduğunu bulduk. 64