Kronik hepatit B hastalarında entekavir, tenofovir disoproksil fumarat, tenofovir alafenamid fumarat tedavi etkinliklerinin ve yan etkilerinin değerlendirilmesi
Tezin Türü: Tıpta Uzmanlık
Tezin Yürütüldüğü Kurum: Atatürk Üniversitesi, Tıp Fakültesi, Dahili Tıp Bilimleri, Türkiye
Tezin Onay Tarihi: 2025
Tezin Dili: Türkçe
Öğrenci: MUHAMMED OZAN TABKİ
Danışman: Emine PARLAK
Açık Arşiv Koleksiyonu: AVESİS Açık Erişim Koleksiyonu
Özet:Amaç: Bu çalışma, KHB'de uzun dönem ETV, TDF ve TAF tedavilerinin etkinlik ve güvenliliğini gerçek yaşam verileri ile karşılaştırmalı olarak değerlendirmeyi amaçlamaktadır. Yöntem: Bu tek merkezli retrospektif çalışmada, 2010–2024 yılları arasında Atatürk Üniversitesi Sağlık Araştırma ve Uygulama Merkezi'nde kronik hepatit B tanısı ile takip edilen, dahil edilme kriterlerini karşılayan 216 hasta değerlendirmeye alınmıştır. Hastaların 99'u ETV, 80'i TDF ve 37'si TAF tedavisi kullanmakta idi. Demografik veriler ile histopatolojik değerlendirmeler tedavi öncesi hastane kayıtlarından elde edilerek çalışmaya eklendi. Laboratuvar parametreleri, serolojik göstergeler ve noninvaziv fibrozis skorları ise tedavi öncesinde ve yıllık takipler şeklinde çalışmaya eklendi. Veriler uygun istatistiksel yöntemlerle analiz edildi. Bulgular: Tüm gruplarda uzun dönemde HBV DNA baskılanması, ALT/AST normalizasyonu, AFP stabilizasyonu ve APRI ile FIB-4'te iyileşme gözlendi. HBsAg kaybı izlenmedi; HBeAg serokonversiyonu açısından gruplar arasında belirgin fark yoktu. Renal izlemde TAF, özellikle ilk yıllarda daha elverişli bir profil sergiledi; ileri yıllarda ilaçlar arası fark yoktu. Karaciğerin sentez ve ekstratuvar fonksiyon göstergelerinde kötüleşme izlenmedi. Bulgularımızda, yüksek genetik bariyere sahip NA'nın etkinlik açısından sınıf etkisi gösterdiği tespit edilmiştir; buna karşılık güvenlik profilinin ilaçlar arasında değişebildiği saptanmıştır. Sonuç: Gerçek yaşam verileri, üç potent NA'nın uzun vadeli virolojik ve biyokimyasal etkinlikte benzer sonuçlar verdiğini; erken dönemde renal parametrelerde bazı ilaçlar lehine küçük farklılıklar bulunmasına karşın, uzun dönem izlemde bu parametrelerin ilaçlar arasında benzeştiği gösterilmiştir. Bulgular, tedavi seçiminin hasta özellikleri ve eşlik eden risklere göre bireyselleştirilmesinin önemini desteklemektedir.