Domates bakteriyel solgunluk ve kanser hastalığı etmeni (Clavibacter michiganensis Subsp. michiganensis (Smith) Davis et al.)'nin biyoajan bakteriler kullanılarak mücadele imkanlarının araştırılması
Tezin Türü: Doktora
Tezin Yürütüldüğü Kurum: Atatürk Üniversitesi, Fen Bilimleri Enstitüsü, Bitki Koruma Anabilim Dalı, Türkiye
Tezin Onay Tarihi: 2018
Tezin Dili: Türkçe
Öğrenci: PARISA MOHAMMADI
Danışman: Recep Kotan
Açık Arşiv Koleksiyonu: AVESİS Açık Erişim Koleksiyonu
Özet:Clavibacter michiganensis subsp. michiganensis domateste solgunluk ve kanser hastalığına neden olan önemli bir bakteriyel patojendir. Bu patojene karşı etkili bir mücadele yöntemi bulunmamaktadır. Yapılan bu çalışmada; daha önce yürütülen çalışmalarda yabani ve kültür bitkilerinden izole edilen toplam 1150 epifitik veya endofitik aday biyoajan bakteri izolatları in vitro koşullarda patojene karşı test edilmiştir. In vitro test sonuçlarına göre seçilen toplam 48 adet bakteri izolatının üretikleri bazı metabolitler ve enzim aktiviteleri belirlenmiştir. Bu izolatlar viyollerde denererek seçilen toplam 7 bakteri izolatının saksıda kontrollü koşullarda ve tarlada bitki gelişimi ve hastalık şiddeti üzerine etkisi test edilmiştir. Biyoajanların hastalığı engelleme oranı saksı denemelerinde %68 ile %95,7; tarla denemelerinde ise %63,8 ile %89,3 arasında değişmiştir. Her iki denemede de en etkili iki izolatın TV-85D ve TV-49A olduğu tespit edilmiştir. In vivo denemelerde test edilen bütün bakteri izolatlarının bitkideki antioksidan enzim düzeylerinde de önemli artışlara sebep olduğu görünmüştür. Formülasyon oluşturulması için seçilen bu iki bakteri izolatının sera ve tarla çalışmalarında da hastalığı %88 ile %94 oranında engellediği belirlenmiştir. Bu iki formülasyon bitki gelişim parametreleri ve verimde de önemli artışlara sebep olmuştur. Etkili bulunan bu iki bakteri izolatının 16s rDNA sonuçları TV-49A izolatı için Bacillus pumilus ve TV-85D izolatı için Bacillus velezensis olarak belirlenmiştir. Sonuç olarak raf ömrü daha uzun bir taşıyıcı formülasyonun geliştirilmesi durumunda bu iki biyoajan bakterinin de patojenin mücadelesinde başarılı bir şekilde kullanılabileceği düşünmektedir.