İdiyopatik epilepsi tanısıyla izlenen hastalarda kardiak senkop ve vazovagal senkop sıklığı
Tezin Türü: Tıpta Uzmanlık
Tezin Yürütüldüğü Kurum: Atatürk Üniversitesi, Tıp Fakültesi, Dahili Tıp Bilimleri, Türkiye
Tezin Onay Tarihi: 2009
Tezin Dili: Türkçe
Öğrenci: DUYGU BİDEV
Danışman: Haşim OLGUN
Açık Arşiv Koleksiyonu: AVESİS Açık Erişim Koleksiyonu
Özet:Epilepsi tanısı; geçici şuur kaybının klinik bulguları, aile öyküsü ve elektroensefalografi bulguları birleştirilerek konulur. Epilepsi tanısı ile izlenen hastalardaki yanlış tanı oranının %5-31,8 arasında değiştiği bilinmektedir. Epilepsi yanlış tanısı konulmasının nedenleri, hikayenin eksik ve dikkatsiz alınması, ailede epilepsi öyküsü olması, özgeçmişinde febril konvülziyon öyküsünün olması, elektroensefalografik patolojik bulguların varlığının klinik bulguların önüne geçmesi olarak sıralanabilir. Epilepsinin en fazla karıştığı klinik tanı vazovagal senkoptur. Ayrıca uzun QT sendromu, ventriküler taşikardi, supraventriküler taşikardi, atrioventriküler tam blok, sinüs nod disfonksiyonu gibi nedenlerle meydana gelen senkoplar da yanlışlıkla epilepsi tanısı alabilmektedir.Çalışmada idiyopatik epilepsi tanısı alan hastalar kardiyovasküler nedenli senkop yönünden araştırılarak yanlış epilepsi tanı oranının belirlenmesi amaçlandı. Çalışmaya 10.07.2002 ? 03.07.2009 tarihleri çocuk nöroloji polikliniğinde idiyopatik epilepsi tanısı ile izlenen 119 hasta dahil edildi. Hastaların 45'i (%37.8) kız, 74'ü (%62.1) erkekti. Hastaların yaş ortalaması 9.35 yıl (aralık 1-18 yıl, ortanca 9 yıl) idi.Tüm hastaların anamnezleri yeniden detaylı bir şekilde alındı, dikkatli bir şekilde tekrar fizik muayene yapıldı ve aile öyküleri sorgulandı. Tüm hastalara elektrokardiyografik değerlendirme ve 109 hastaya ekokardiyografik çalışma yapıldı. Senkopa neden olabilecek bir elektrokardiyografik veya ekokardiyografik bulgu saptanmadı. Seçilmiş hastalara uygulanan holter monitorizasyonu kayıtları ve efor testi sonuçları normaldi. On hastaya tilt testi yapıldı. Yapılan yeniden değerlendirme sonucunda hastalarımızdan 3'ünde (%2.5) vazovagal senkop yanlışlıkla epilepsi tanısı almıştı. Bu hastalarda hikaye vazovagal senkop için tipikti, ancak tilt testi yalnızca iki hastada pozitif idi.Sonuç olarak idiyopatik epilepsi tanısı alan çocuk hastaların bir kısmının (%2.5) aslında vazovagal senkop olduğu buna karşın epilepsi yanlış tanısı ile izlendiği tespit edildi. Hikaye alınırken gösterilecek daha fazla dikkat, tilt testi ve elektroensefalografi sonuçlarının klinik belirti ve bulgular da göz önüne alınarak daha dikkatli değerlendirilmesi, şüpheli hastaların çocuk nöroloji ve çocuk kardiyoloji uzmanları tarafından birlikte değerlendirilmesinin yanlış tanı oranlarını azaltacağı kanatindeyiz.