Deneysel periodontitis oluşturulmuş ratlarda karvakrol uygulamasının periodontal dokular üzerine olan etkilerinin biyokimyasal, histolojik ve radyolojik olarak incelenmesi
Tezin Türü: Doktora
Tezin Yürütüldüğü Kurum: Atatürk Üniversitesi, Diş Hekimliği Fakültesi, Diş Hekimliği, Türkiye
Tezin Onay Tarihi: 2014
Tezin Dili: Türkçe
Öğrenci: Eda Kermen
Asıl Danışman (Eş Danışmanlı Tezler İçin): Recep ORBAK
Özet:Amaç: Bu çalışmanın amacı, ratlarda oluşturulan deneysel periodontitis modelinde herhangi bir toksisitesi tespit edilmemiş, antienflamatuar, antibakteriyal ve antioksidan gibi pek çok biyolojik özelliğe sahip karvakrolün sistemik tedavisinin immünomodulatör etkilerini biyokimyasal, histolojik ve radyolojik olarak incelemektir. Materyal ve Metot: Bu çalışmada, 24 haftalık 200-220 gr ağırlığında Sprague-Dawley ırkı 24 adet erkek rat kullanıldı. Ratlar her grupta 8 adet olacak şekilde 3 gruba ayrıldı; 1. Kontrol grubu 2. Periodontitis (PED) grubu 3. Karvakrol-periodontitis (KAR-PED) grubu. 2. ve 3. grupta deneysel periodontitis oluşturmak amacıyla ratların sağ alt birinci molar dişine 3-0 ipek sütur ligature edilerek 30 gün beklendi. Ligatürlerin alınmasını takiben, KAR-PED grubuna 50 mg/kg dozda KAR, PED grubuna ise plasebo tedavisi 15 gün boyunca oral gavaj yöntemi ile verildi. Sakrifiye edilen ratlardan alınan kan örneklerinde biyokimyasal metotlarla serumda IL-1ß, IL-6, TNF-α, CTx ve KALP seviyelerine bakıldı. İmmünohistokimyasal ve histolojik yöntemler kullanılarak dokuda meydana gelen patolojik değişiklikler, RANKL ve OPG pozitif hücre yoğunluğu değerlendirildi. Ratlardan elde edilen mandibula örneklerinde radyografik olarak alveoler kemik seviyeleri karşılaştırıldı. Bulgular: KAR-PED grubunda serum IL-1ß, IL-6 ve TNF-α sitokin seviyelerinin PED grubuna göre anlamlı derecede düşük olduğu belirlendi. CTx seviyesinin KAR-PED grubunda PED grubuna göre anlamlı derecede düşük, KALP seviyesinin ise anlamlı derecede yüksek olduğu bulundu. İmmünohistokimyasal analizlerde PED grubunda kontrol grubuna göre; RANKL-pozitif hücre yoğunluğunun anlamlı derecede yüksek, OPG-pozitif hücre yoğunluğunun anlamlı derecede düşük olduğu gösterildi. KAR-PED grubunda ise PED grubuna göre RANKL-pozitif hücre yoğunluğunun anlamlı derecede düşük, OPG-pozitif hücre yoğunluğunun anlamlı derecede yüksek olduğu belirlendi. Histopatolojik değerlendirmelerde KAR-PED grubunda periodontal dokuda meydana gelen doku yıkımı ve PMNL hücre yoğunluğunun PED grubuna göre daha az olduğu görüldü. Radyografi analizlerinde; en yüksek MKS ve DKS değerlerinin kontrol grubunda, en düşük değerlerin de PED grubunda olduğu belirlendi. KAR-PED grubunda ise PED grubuna göre MKS ve DKS'nin anlamlı derecede yüksek olduğu tespit edildi. Sonuç: Deneysel periodontitis rat modelinde KAR uygulamasının periodontal dokuda gözlenen enflamasyona bağlı alveoler kemik rezorpsiyonu üzerine iyileştirici etkilerinin bulunduğu ve KAR'ın periodontitis tedavisinde kullanılabilecek immünomodulatör bir ajan olabileceği sonucuna varıldı. Anahtar Kelimeler: Deneysel periodontitis; karvakrol; kemik alkalen fosfataz; osteoprotegerin; reseptör aktivatör nükleer kappa b ligand; sitokin; tip I kollajenin c- terminal telopeptidi.