Diyabetes mellituslu hastalarda HIF-1a, MMP-9, IL8 seviyeleri ile diyabetik ayak ülseri gelişimi arasındaki ilişki
Tezin Türü: Tıpta Uzmanlık
Tezin Yürütüldüğü Kurum: Atatürk Üniversitesi, Tıp Fakültesi, ENFEKSİYON HASTALIKLARI VE KLİNİK BAKTERİYOLOJİ ANABİLİM DALI, Türkiye
Tezin Onay Tarihi: 2023
Tezin Dili: Türkçe
Öğrenci: NURDAN PÜR
Danışman: Fatma KESMEZ CAN
Açık Arşiv Koleksiyonu: AVESİS Açık Erişim Koleksiyonu
Özet:Amaç: Diyabetik ayak ülseri oluşumunda HIF-1α, MMP-9, IL8 seviyelerinin erken biyobelirteç olarak kullanılabilirliğinin araştırılması amaçlanmıştır. Gereç ve Yöntemler: Çalışmamız 15.04.2021 ve 15.04.2022 tarihleri arasında Atatürk Üniversitesi Tıp Fakültesi Enfeksiyon Hastalıkları ve Klinik Mikrobiyoloji Klinik ve Polikliniğine başvuran hasta ve sağlıklı gönüllü kişileden onam alınarak prosektif olarak yapıldı. Çalışmamıza dahil edilen 90 katılımcı 3 gruba ayrıldı. Enfeksiyon Hastalıkları ve Klinik Mikrobiyoloji Kliniğinde takip edilen diyabetik ayak ülseri tanısı almış 30 hasta (Grup 1), Diyabet tanısı almış ancak diyabetik ayak gelişmemiş 30 hasta (Grup 2), Sağlıklı gönüllü 30 (Grup 3) bireyden oluşmakta idi. Çalışmamız için hastaların gerekli olan bilgileri kayıt altına alındı. Katılımcılardan aldığımız kanın santrifüj edilmesi ile serumundan ELİSA yöntemi ile HIF-1α, MMP-9, IL8 seviyeleri çalışıldı. Çıkan sonuçlar SPSS programına kaydedildi ve istatistiksel olarak karşılaştırıldı. İstatistiksel analizde p değeri 0,05'ten daha küçük sonuçlar anlamlı kabul edildi. Bulgular: Diyabetik ayak ülseri olan hastalarda HIF-1α, MMP-9, IL8 seviyeleri diğer iki gruba göre yüksek ve istatistiksel olarak anlamlı idi. İstatistiksel olarak incelendiğinde MMP-9 ve IL8 düzeyleri tüm gruplar arasında istatistiksel olarak anlamlı idi(p=0,001). HIF-1a ise grup 1 ile 3 ve grup 1 ile 2 arasında istatistiksel olarak anlamlı iken grup 2 ile 3 arasında istatistiksel anlamlı ilişki yoktu(p=0,001). Diyabetik ayak ülseri olan grupta HIF1-a ile MMP-9 arasında anlamlı negatif orta düzeyde (p=0,038) (r=0,380), HIF1-a ile ESH arasında anlamlı negatif orta düzeyde (p=0,018) (r=0,429), MMP-9 ve ESH arasında pozitif yönde anlamlı orta düzeyde (p=0,044) (r=0,371), ESH ve CRP arasında pozitif yönde anlamlı orta düzeyde (p=0,016) (r=0,438) korelasyon mevcut idi. Sonuç: Yapılan istatistiksel analiz sonucuna göre inceleciğimiz 3 parametrenin diyabetik ayak ülserine gidişte biyobelirteç olarak kullanılabilir olduğu görüldü. Diyabetik ayak ülseri oluşumu ile en çok ilişkisi olan parametre HIF-1α idi. Aynı zamanda rutin kullandığımız akut faz reaktanları olan CRP ve PCT'den daha anlamlı bulundu. Anahtar Kelimeler: Diyabetik ayak ülseri, HIF-1α, MMP-9, IL8