Subskapularis tendonu parsiyel yırtıklarında eksternal rotasyonda MR artrografinin tanıya katkısının değerlendirilmesi


Tezin Türü: Tıpta Uzmanlık

Tezin Yürütüldüğü Kurum: Atatürk Üniversitesi, Tıp Fakültesi, RADYODİAGNOSTİK ANABİLİM DALI, Türkiye

Tezin Onay Tarihi: 2020

Tezin Dili: Türkçe

Öğrenci: MUTLU AY

Danışman: Hayri OĞUL

Açık Arşiv Koleksiyonu: AVESİS Açık Erişim Koleksiyonu

Özet:

Amaç: Nötral pozisyonda elde olunan manyetik rezonans artrografi (MRA) sekanslarına ilave olarak kol eksternal rotasyonda iken alınan aksiyel T1 ağırlı görüntülerin, subskapularis tendonundaki parsiyel yırtıkların tanısına katkısını değerlendirmeyi amaçladık. Materyal ve Metod: Nisan 2019 – Ekim 2020 tarihleri arasında 108 olguya omuz eklemi yakınmaları nedeniyle manyetik rezonans görüntüleme (MRG) ve MRA tetkikleri yapıldı. Olguların rutin MRA serilerine ilave olarak kol eksternal rotasyonda iken aksiyel görüntüler elde edildi. Nötral pozisyonda ve eksternal rotasyonda alınan MRA görüntüleri subskapularis tendonu parsiyel yırtığı tanısı koyma becerileri açısından karşılaştırıldı. Görüntüler kas iskelet radyolojisi alanında deneyimli 2 radyolog tarafından değerlendirilerek subskapularis tendonunda yırtık olup olmadığı ve yırtığın derecesi konsensusla belirlendi. Subskapularis tendonunda parsiyel yırtık gösterilen olgular yırtığın derecesine göre 3 gruba ayrıldı. Subskapularis tendonundaki yırtık, tendon kısa aksının etkilenmesine göre %25'den az (evre 1), %25-50 arasında (evre 2) ve %50'den fazla (evre 3) olarak kategorize edildi. Nötral pozisyonda elde edilen görüntüler ile eksternal rotasyonda elde edilen görüntülerde yırtıkların dereceleri karşılaştırıldı. Bulgular: Çalışmaya 56'sı erkek, 28'i kadın toplam 84 olgudan elde edilen 88 MRG ve MRA tetkiği dahil edildi. Çalışmaya dahil edilen olguların yaş aralığı 13-69, yaş ortalaması 36,1±15,2 idi. 84 olgunun 23'ünde değişik derecelerde subskapularis tendon yırtığı saptandı. Yırtık saptanan olguların yaş aralığı 26-67, yaş ortalaması 49.9±10.6 idi. Dört tanesi evre 1, 2'si evre 2 ve 1'i evre 3 olarak değerlendirilen subskapular yırtıklı olgular hem nötral pozisyon hem de dış rotasyon görüntülerinde aynı tanıyı aldılar. Yırtıklardan evre 1 olarak değerlendirilen 8 ve evre 2 olarak değerlendirilen 1 olmak üzere 9 yırtık yalnızca eksternal rotasyonda alınan aksiyel görüntülerde gösterilebildi. Nötral pozisyon görüntülerinde yırtıkları evre 1 ve evre 2 olarak değerlendirilen sırasıyla 4 ve 3 olguda eksternal rotasyon görüntülerinde yırtık evreleri sırasıyla evre 2 ve evre 3 olarak değerlendirildi. Sonuç: Subskapularis tendonu parsiyel yırtıklarının konvansiyonel MRA serilerine ilave olarak omuz eksternal rotasyonda iken elde edilen aksiyel T1 AG görüntüler ile görülebilirliği artmaktadır. Ayrıca eksternal rotasyon görüntülerde yırtık evreleri, tendon gerginliğinin artması ile birlikte değişkenlik gösterebilmektedir. Eksternal rotasyon pozisyonu, subskapularis tendonunda stres oluşturmasının yanında humerus başı ve subskapularis tendonu ekleme bakan posterior yüzeyinin ilişkisini de gösterdiği için humerus başındaki düzensizliklerin ve spur formasyonlarının tendondaki etkileyeceği alanları belirlemek ve bu alanlara odaklanmak kolaylaşmaktadır.