Plazma homosistein düzeyleri ile tip 2 diyabet, komplikasyonları, kontrolü ve süresi arasındaki ilişkinin araştırılması
Tezin Türü: Tıpta Uzmanlık
Tezin Yürütüldüğü Kurum: Atatürk Üniversitesi, Tıp Fakültesi, Temel Tıp Bilimleri, Türkiye
Tezin Onay Tarihi: 2003
Tezin Dili: Türkçe
Öğrenci: RAMAZAN MEMİŞOĞULLARI
Danışman: Ebubekir BAKAN
Açık Arşiv Koleksiyonu: AVESİS Açık Erişim Koleksiyonu
Özet:Kardiyovasküler bir risk faktörü olan Diyabetes Mellitus (DM) insülinin fonksiyonel veya mutlak eksikliği sonucu oluşan hiperglisemi ile karakterize ve pek çok metabolik bozukluklardan oluşan bir sendromdur. Bu sendromda hiperglisemiye ek olarak karbonhidrat, lipid ve protein metabolizmasındaki anormallikler de vardır. Homosistein (Hcy)'in yükselmiş düzeyleri de vasküler hastalıkla ilişkilidir. Hiperhomosisteinemi (HH) diğer klasik risk faktörlerinden bağımsız kardiyovasküler hastalıklar için bir risk faktörü olarak kabul edilir. Bu çalışmada Tip 2 diyabetlilerin plazma Hey düzeyleri ve bazı biyokimyasal parametreleri ve onların Tip 2 diyabet, diyabet süresi ve kontrolü (HbA1c) ile ilişkileri araştırıldı. Bu çalışmada 61 Tip 2 DM'lü (30'u komplikasyonlu) ve 30 klinik olarak sağlıklı birey değerlendirildi. Komplikasyonlu grupta 9 nefropatili, 7 retinopatili, 7 nöropatili ve 7'de makrovasküler komplikasyonlu hasta vardı. Komplikasyonsuz diyabetli grubun plazma Hey düzeyleri kontrol grubundan yüksekti, fakat istatistiki olarak anlamlı değildi. Komplikasyonlu grubun Hey düzeyleri ise hem komplikasyonsuz gruptan (p<0.05) hem de kontrol grubundan (p<0.001) istatistiki olarak anlamlı derecede yüksekti. Ayrıca komplikasyonlular içinde en yüksek Hey düzeyleri nefropatili veya makrovasküler komplikasyonu olanlarda görüldü. Retinopati veya nöropatisi olanların Hey düzeylerinde ise komplikasyonu olmayanlardan istatistiksel olarak anlamlı bir fark yoktu. Lipid peroksidasyonunun bir belirteci olan malondialdehid (MDA) düzeyleri ise hem komplikasyonsuz hem de komplikasyonlu grupta kontrol grubundan istatistiksel olarak anlamlı derecede yüksekti (sırasıyla; p<0.05, p<0.001). HbA1c ile Hey arasında hem hasta (her ikisi de; p<0.001) hem de kontrol grubunda (p<0.01) pozitif korelasyonlar saptandı. Diyabet süresiyle Hey arasında sadece komplikasyonlu grupta istatistiksel olarak anlamlı ilişki olduğu, komplikasyonsuz grupta ise anlamlı derecede bir ilişki olmadığı görüldü. Diyabet kontrolü ile Hey arasında hasta grubunda daha anlamlı korelasyon olmasının ve de diyabet süresi ile Hey arasında sadece komplikasyonlu grupta istatistiksel anlamlı korelasyon olmasının, diyabetin ilerlemesiyle ve komplikasyonların gelişmesiyle Hey metabolizmasında görev alan doku, organ ve enzimlerin hasarlanmasından kaynaklanabileceği, ayrıca diyabet sürecinin başlaması ile birlikte bir HH sürecinin başladığı ve diyabet ilerledikçe de ilerlediği ve Tip 2 diyabetin komplikasyonlarına yol açabileceği sonucuna varıldı.