Sabit protetik restorasyonlarda kullanılan farklı materyallerin biyouyumluluklarının in vitro olarak değerlendirilmesi
Tezin Türü: Doktora
Tezin Yürütüldüğü Kurum: Atatürk Üniversitesi, Sağlık Bilimleri Enstitüsü, Protetik Diş Tedavisi Anabilim Dalı Başkanlığı, Türkiye
Tezin Onay Tarihi: 2009
Tezin Dili: Türkçe
Öğrenci: İSMAİL HAKKI UZUN
Danışman: Funda Bayındır
Özet:Uzun diş hekimliği tarihi boyunca protetik tedavilerde birçok farklı materyal kullanılmıştır. Günümüzde, yeni materyallerin geliştirilmesinde fiziksel ve mekanik özelliklerle birlikte biyolojik özellikler de belirleyici hale gelmiştir.Biyolojik uyum, materyal, hasta ve fonksiyon arasındaki etkileşimin bir sonucudur ve süreklilik göstermektedir. Bir materyalin biyouyumluluğu in vitro testler, hayvan testleri ve kullanım testleri ile ölçülmektedir. İn vitro testler, hayvan ve kullanım testlerine göre daha basittir. Tekrarlanabilir ve kontrol edilebilir şartlarda yapılan ve karşılaştırılabilir sonuçlar veren bu testler, materyalin ilk kullanımı hakkında bilgi vermektedir.Bu çalışmada, sabit protetik restorasyonlarda yaygın olarak kullanılan Co-Cr, saf titanyum, Empress 2 ve parsiyel stabilize zirkonyum materyallerinin biyouyumlulukları, in vitro direkt temas testi ile hücre canlılığını ölçen nötral kırmızı kullanılarak araştırıldı. Çalışma için ISO 10993 standardına uygun olarak 15 mm çapında ve 1.5 mm kalınlıkta örnekler hazırlandı. Sitotoksisite, başlangıçta ve yapay tükrükteki 15 ile 30 gün süren iki farklı yaşlandırma periyodu sonunda yapılan üç test ile ölçüldü. Her test, 6 defa tekrarlandı. Sonuçlar, spektrofotometrik yöntemle elde edildi.Elde edilen sonuçlar, SPSS 11.5 istatistik programıyla analiz edildi. İstatistiksel analizler, one-way Anova, post-hoc Scheffe, Mann-Whitney U ve Kruskal Wallis testleri ile yapıldı.Çalışmanın sonuçlarına göre test edilen bütün materyaller, her üç deneyde de belli oranlarda sitotoksiktir. Test edilen materyaller içinde, Co-Cr alaşımı tüm deneylerde en az toksik, Empress 2 ise en toksik olan materyaldir. Zirkonyum ve saf titanyumun biyolojik özellikleri ise benzerlik göstermektedir. Yapay tükrükteki 15 günlük yaşlandırma tüm materyallerin toksisitesini düşürürken, 30 günlük yaşlandırma toksisiteyi artırarak başlangıç değerinin de üstüne çıkarmıştır.