Fonksiyonlar konusunun öğretiminde argümantasyon tabanlı öğrenme yaklaşımının etkisinin farklı değişkenler açısından incelenmesi


Tezin Türü: Doktora

Tezin Yürütüldüğü Kurum: Atatürk Üniversitesi, Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Türkiye

Tezin Onay Tarihi: 2015

Tezin Dili: Türkçe

Öğrenci: Emel Mercan

Asıl Danışman (Eş Danışmanlı Tezler İçin): Tevfik İŞLEYEN

Açık Arşiv Koleksiyonu: AVESİS Açık Erişim Koleksiyonu

Özet:

Bu araştırmanın amacı, Matematik dersinde yer alan Fonksiyonlar konusunun argümantasyon tabanlı öğrenme yaklaşımı ile öğretiminin, öğrencilerin akademik başarılarına, matematiğe karşı tutumlarına, bilimsel süreç becerilerine ve kavramsal anlayışlarına etkisini incelemek ve mevcut öğretim yöntemi ile karşılaştırmaktır. Ayrıca, argümantasyon tabanlı öğrenme yaklaşımının uygulanmasının, öğrencilerin tartışma istekliliklerine ve argümantasyon seviyelerine etkisini incelemektir. Araştırmada, hem nicel hem de nitel araştırma yaklaşımlarının verilerini içerisinde bulunduran karma araştırma yaklaşımı (mixed-method design) kullanılmıştır. Çalışma grubunu 2014-2015 öğretim yılı güz döneminde Doğu Anadolu Bölgesinin nüfus bakımından küçük bir ilindeki Fen lisesinin iki farklı 9. sınıf şubesinde öğrenim gören toplam 60 öğrenci oluşturmaktadır. Çalışma grubu uygun örneklem yöntemiyle seçilmiş ve şubelerden biri deney (20 kız-10 erkek) diğeri kontrol grubu (17 kız-13 erkek) olarak belirlenmiştir. Araştırmada, deney grubu öğrencileri Fonksiyon konusu ile ilgili hazırlanan dokuz etkinliği argümantasyon tabanlı öğrenme yaklaşımı ile kontrol grubu öğrencileri ise Fonksiyonlar konusu mevcut öğretim yöntemi ile anlatılarak gerçekleştirilmiştir. Uygulama haftada altı saat olmak üzere toplam altı hafta süreyle gerçekleştirilmiştir. Araştırmanın verileri, Fonksiyon Başarı Testi (FBT), Bilimsel Süreç Becerileri Testi (BSBT), Matematik Tutum Ölçeği (MTÖ), Tartışma İsteklilik Ölçeği (TİÖ), sözlü tartışmalar, mülakatlar, açık uçlu sorular ve gözlem yoluyla toplanmıştır. FBT, MTÖ ve BSBT verilerinin analizinde bağımsız t testi ve Mann-Whitney U testi kullanılırken, TİÖ verilerinin analizinde ise bağımlı t testinden yararlanılmıştır. Sözlü tartışmalar, mülakatlar, açık uçlu sorular ve gözlem verileri betimsel olarak analiz edilmiştir. Araştırmada elde edilen bulgulara göre; deney ve kontrol grubunun FBT, MTÖ ve BSBT son test puanları arasında istatistiksel olarak deney grubunun lehine anlamlı bir farkın olduğu tespit edilmiştir. Sadece deney grubu öğrencilerine uygulanan TİÖ ön test ve son test puan istatistikleri arasında anlamlı bir farkın olduğu belirlenmiştir. Ayrıca çalışmanın bulguları, deney grubu öğrencilerinin argümantasyon seviyelerinin Seviye 2'de olduğunu ortaya koymaktadır. Uygulama bitiminde deney grubu öğrencileri ile yapılan görüşmeler sonucu argümantasyon tabanlı öğrenme yaklaşımı ile işlenen derslerin tartışma istekliliklerini arttırdığını, bilgilerinin kalıcı olduğunu ve diğer derslerde de bu yöntemin kullanılmasının faydalı olacağı yönünde görüşlerini belirtmişlerdir.