Behçet hastalarında üveit geçiren ve geçirmeyen gruplarda serum tıe-2, anjiyopoietin-1, anjiyopoietin-2, ephrinB2, ephrinB4 ve endocan düzeylerinin değerlendirilmesi
Tezin Türü: Tıpta Uzmanlık
Tezin Yürütüldüğü Kurum: Atatürk Üniversitesi, Tıp Fakültesi, Cerrahi Tıp Bilimleri, Türkiye
Tezin Onay Tarihi: 2023
Tezin Dili: Türkçe
Öğrenci: BETÜL GÖKÇEK
Danışman: Emine Çinici
Açık Arşiv Koleksiyonu: AVESİS Açık Erişim Koleksiyonu
Özet:Amaç: Bu çalışma üveit geçiren ve geçirmeyen Behçet hastalarında ve kontrol grubunda serum Anjiyopoietin-1, Anjiyopoietin-2, Tie-2, EphrinB2, EphrinB4 ve Endocan düzeylerini incelemek ve patofizyolojideki etkinlikleri ile klinik önemlerini araştırmayı amaçlamıştır. Gereç ve Yöntem: Atatürk Üniversitesi Göz Hastalıkları Anabilim Dalı'na başvuran 29 aktif üveiti olan Behçet hastası ve 31 oküler tutulumu olmayan Behçet hastası çalışmaya dahil edildi. Sistemik hastalığı olmayan 30 sağlıklı birey kontrol grubu olarak alındı. Hastalardan alınan venöz kan örneklerinde Anjiyopoietin-1, Anjiyopoietin-2, Tie-2, EphrinB2, EphrinB4 ve Endocan seviyeleri analiz edilerek karşılaştırıldı. Bulgular: Çalışmaya dahil edilen üç farklı grubun Anjiyopoietin-1, Anjiyopoietin-2, Tie-2, EphrinB2, EphrinB4 ve Endocan düzeyleri arasında istatistiksel olarak anlamlı fark olduğu saptandı (p<0.05). Panüveiti olan hastalar ile sadece posterior yada anterior üveiti olan hastalar karşılaştırıldığında serum Ang-1 (p<0.001), Tie-2 (p<0.001), EphrinB2 (p<0.001), EphrinB4 (p=0.001) ve Endocan (p=0.002) seviyeleri arasında istatistiksel olarak anlamlı farklılıklar saptandı. Ang-2 seviyesi karşılaştırıldığında ise panüveiti ve diğer tutulumları olan gruplar arasında istatiksel anlamlı fark bulunmadığı tespit edildi (p=0.077) Aktif üveiti olan grupta hastaların en iyi düzeltilmiş görme keskinlikleri ile biyobelirteçler arasındaki ilişki incelendi. Anjiyopoietin-1 ile hastaların vizyon değerleri arasında pozitif yönde orta düzeyde anlamlı ilişki saptandı (r=0.522, p=0.004). Anjiyopoietin-2 (r=-0.763) ve Tie-2 (r=-0.701) düzeyleri ile EİDGK arasında negatif yönde yüksek düzeyde anlamlı korelasyon mevcuttu (p<0.001). EphrinB2 ve Endocan seviyeleri ile EİDGK arasında negatif yönde orta düzeyde anlamlı korelasyon saptandı (r=-0.676, r=-0.658, p<0.001). EphrinB4 ile EİDGK arasında negatif yönde yüksek düzeyde anlamlı korelasyon saptandı (r=-0.774, p<0.001). Ang-1 ve Ang-2 molekülleri arasında negatif yönde istatistiksel anlamlı yüksek düzeyde korelasyon saptandı (r=-0.845, p<0.001). EphB2 ve EphB4 arasında ise çok yüksek düzeyde pozitif korelasyon vardı (r=0.931, p<0.001). Sonuç: Ang-1, Ang-2, Tie-2, EphB2, EphB4 ve Endocan enflamasyonda önemli rolleri olan moleküllerdir. Oküler tutulumu olan grupta Ang-1'in en düşük, diğer moleküllerin en yüksek seviyede bulunması, Behçet üveiti patogenezinde bu moleküllerin rolü olabileceğini belki de üveitin şiddetini tespit etmede biyobelirteç olarak kullanılabileceğini düşündürmüştür. Anahtar Kelimeler: Behçet üveiti, Anjiyopoietin-1, Anjiyopoietin-2, Tie-2, EphrinB2, EphrinB4, Endocan