İskelet sisteminde kırık ve çıkığa sebebiyet veren yaralanmaların türk ceza kanunu'na göre işlevin sürekli zayıflaması veya yitimi yönünden değerlendirilmesi


Tezin Türü: Tıpta Uzmanlık

Tezin Yürütüldüğü Kurum: Atatürk Üniversitesi, Tıp Fakültesi, Dahili Tıp Bilimleri, Türkiye

Tezin Onay Tarihi: 2021

Tezin Dili: Türkçe

Öğrenci: ŞABAN POLAT

Danışman: Mustafa Talip Şener

Açık Arşiv Koleksiyonu: AVESİS Açık Erişim Koleksiyonu

Özet:

Travmalar ölümün yanı sıra kırık ve çıkıklara sebebiyet vererek ömür boyu kalabilen anatomik ve fonksiyonel kayıplara yol açabilmektedir. Bu kayıplar cinsiyet, yaş, kırık-çıkıkların özellikleri, sayısı, eşlik eden diğer yumuşak doku yaralanması ve tedavi şekli gibi birçok faktöre göre değişmektedir. Çalışmamızda bu faktörlerin işlev üzerine etkilerinin araştırılması amaçlandı. Bu çalışmada 01 Ocak 2015-31 Aralık 2019 tarihleri arasında adli travmatoloji alanında değerlendirme yapılan 9312 olgu geriye dönük olarak incelendi. Tüm yaş grupları içerisinde kemik kırık veya çıkığı olan 1361 olgu belirlendi. Bunlar içerisinden de tedavisi ve iyileşme süreci tamamlanarak muayenesi yapılan tüm yaş grubundaki 954 olgu seçilerek çalışma kapsamında incelendi. Olguların %82.3'ünün erkek olup ortalama yaşı 34.8 idi. Olgulara ortalama rapor düzenlenme süresinin 7 ay olduğu, kırık-çıkıkların %11.8'inde işlevde sürekli zayıflama ya da yitim meydana geldiği, kırıkların %28.9'unun yüz bölgesinde oluştuğu, %67.9'unda tek kırık olduğu, %58.2'sinde kırığın hayat fonksiyonlarına etkisi orta olduğu, %22.6'sında yaşamsal tehlike eşlik ettiği, %71'ine konservatif tedavi uygulandığı bulundu. İşlevde sürekli zayıflama ya da yitim olgularının ise %54'nün trafik kazasına bağlı oluştuğu, alt ekstremite kırıklarının %28.3, vertebra kırıklarının %19.8, baş kırıklarının %12.1 ve üst ekstremite kırıklarının %11.1'inde işlevde sürekli zayıflama ya da yitim oluştuğu bulundu. Hem kemik kırık-çıkıklarının hem de işlevde sürekli zayıflama ya da yitim olgularının çok büyük bir kısmı erkek cinsiyette görülmektedir. Vücutta oluşan kırığın ağırlık derecesi, sayısı, türü, lokalizasyonu, yaşamsal tehlike oluşturacak yaralanmaların eşlik etmesi ve tedavi şekli gibi özelliklerin işlev üzerine anlamlı etkisi bulunmaktadır. Kırık-çıkıklar baş bölgesinde en fazla kraniektomi, vertebrada bölgesinde yükseklik kaybı ile hareket kısıtlılığı ve ekstremitelerde ise hareket kısıtlılığı nedeni ile işlevde sürekli zayıflama ya da yitime yol açtığı görülmektedir.