Atatürk Üniversitesi Tıp Fakültesi kadın hastalıkları ve doğum kliniğinde 2010 ile 2015 yılları arasında doğum yapan diabetes mellitus ve gestasyonel diabetes mellitus tanılı gebelik olgularında maternal ve perinatal sonuçlar
Tezin Türü: Tıpta Uzmanlık
Tezin Yürütüldüğü Kurum: Atatürk Üniversitesi, Tıp Fakültesi, Cerrahi Tıp Bilimleri, Türkiye
Tezin Onay Tarihi: 2019
Tezin Dili: Türkçe
Öğrenci: EDA BİNGÜL
Danışman: Metin İNGEÇ
Açık Arşiv Koleksiyonu: AVESİS Açık Erişim Koleksiyonu
Özet:Amaç: Kliniğimizde doğum yapan pregestasyonel ve gestasyonel diabetik gebelerin maternal ve perinatal sonuçlarını değerlendirmektir. Gereç ve Yöntem: Kliniğimizde 2010 ile 2015 yılları arasında doğum yapan pregestasyonel diabetes mellituslu, gestasyonel diabetes mellituslu ve diabetik olmayan gebelerin gebelik ve doğum kayıtları, yenidoğanların doğum bilgileri retrospektif olarak incelendi. Gruplar demografik özellikleri, obsterik sonuçları, obsterik komplikasyonlar, yenidoğan sonuçları, diabetik gebelerin tedavi durumları HbA1c ve tokluk kan şekerleri açısından karşılaştırıldı. Bulgular: PGDM'li 55, GDM'li 160 ve kontrol grubunda 208 gebe mevcuttur. Ölü doğum ortalaması PGDM'lilerde en yüksektir (p 0,05). En yüksek sezaryen oranı PGDM'lilerde gözlenmiş olup sonuçlar benzerdir (p>0,05). Gruplarda doğum kilosu ortalamaları, çok düşük, düşük ve normal doğum ağırlıklı bebek oranları benzerdi (p>0.05). Birinci ve ikinci derece makrozomi açısından PGDM'liler yüksek orana sahiptir (p 0.05). Geç preterm doğum oranları PGDM'li ve GDM'lilerde benzerlik göstermektedir (p 0,05). Yenidoğan sonuçlarında; 1.dk apgar skoru, umblikal kord kan gazı değerleri ve asfiksi oranlarında fark izlenmezken YDYB yatış oranları PGDM'lilerde yüksekti (p<0,05). PGDM'liler, GDM'lilerden daha yüksek HbA1c değerlerine sahipken Tip 2 DM'liler en yüksek oranı oluşturmuştur (p<0,05). Tip 2 DM'lilerde tokluk kan şekerleri daha yüksek tespit edilmiştir (p<0,001). HbA1c6,5 değeriyle YDYB yatış oranları arasında anlamlılık izlendi (p<0,05). GDM'lilerde daha çok diyet ile, Tip 1 DM ve Tip 2 DM'lilerde insülin tedavisi ile glisemik regülasyon sağlanmıştır (p<0,05). Sonuç: PGDM'lilerde prekonsepsiyonel tıbbi değerlendirme dikkatle yapılmalı; glisemik kontrolleri ve tedavi planlamaları düzenlenmelidir. GDM'de riskler doğru değerlendirilip teşhise ve tedaviye en kısa zamanda başlanmalıdır. Gebelikte diabetin her tipinde maternal ve fetal sonuçları iyileştirmek için, antenatal kontroller özenle yapılmalı, uygun tanı ve tedavi yaklaşımları belirlenmelidir. Hastaya durumuna ilişkin bilgilendirme yapılarak takip ve tedaviye uyumun arttırılması gerekmektedir. Anahtar Kelimeler: pregestasyonel diabetes mellitus, gestasyonel diabetes mellitus, maternal sonuçlar, perinatal sonuçlar