Locator tutuculu implant üstü overdenture protezlerde implant açısı ve lokalizasyonunun kemikte oluşturduğu stresin sonlu elemanlar analizi ile incelenmesi
Tezin Türü: Diş Hekimliğinde Uzmanlık
Tezin Yürütüldüğü Kurum: Atatürk Üniversitesi, Diş Hekimliği Fakültesi, Klinik Bilimler, Türkiye
Tezin Onay Tarihi: 2024
Tezin Dili: Türkçe
Öğrenci: SEYHAN KAHRAMAN
Danışman: Nuran Yanıkoğlu
Açık Arşiv Koleksiyonu: AVESİS Açık Erişim Koleksiyonu
Özet:Amaç: Dişsiz alt çene üzerine farklı lokalizasyonlarda ve farklı açılarda yerleştirilen iki implant ile üzerine tasarlanan locator tutuculu overdenture protezlerin vertikal ve oblik kuvvetler altında implant ile kortikal ve trabeküler kemikte oluşan stres dağılım değerlerinin sonlu elemanlar analizi yöntemi ile karşılaştırılması amaçlanmıştır. Materyal ve Metot: Bu çalışmada, implantlar dişsiz alt çenede interforaminal bölgeye iki farklı lokalizasyonda ve yedi farklı açılanma ile yerleştirilerek toplam 14 model oluşturulmuştur. Lokalizasyonlar; kanin ve lateral dişin birleşim noktası ile kanin ve 1.premolar dişin birleşim noktası olarak belirlenmiştir. Açılanmalar ise meziodistal ve bukkolingual yönde oluşturulmuştur. Yerleştirilen implantların üzerine locator tutuculu overdenture protez tasarlanmıştır. Kuvvetler tüm modellerde 1. molar dişlerin santral fossasına; okluzal yönde dik açılı toplam 200 N büyüklüğünde vertikal kuvvet bilateral olarak, 1. molar dişlerin meziobukkal kaspına; bukkolingual yönde 45° açılı toplam 200 N büyüklüğünde oblik kuvvet bilateral olarak uygulanmıştır. Belirtilen kuvvet ve sınır koşulları altında, 14 analiz modeli için toplamda 28 lineer statik analiz gerçekleştirilmiştir. Bulgular: İmplantlar üzerindeki en yüksek von Mises stres değerleri incelendiğinde (vertikal kuvvet), implantlardan birinin 10° meziale doğru açılı, diğerinin orta hatta göre paralel olduğu 2. lokalizasyonda (11,952 MPa) stres değerlerinin arttığı, buna karşılık implantların distale doğru 10° açılandığı 1. lokalizasyonda (4,881 MPa) stres değerlerinin meziale açılanmasına kıyasla azaldığı gözlemlenmiştir. İkinci lokalizasyonda (kanin ve 1.premolar dişin birleşim noktası) implantların kuvvet uygulama bölgesine daha yakın olmaları, birinci lokalizasyona (lateral ve kanin dişin birleşim noktası) göre streslerin belirgin şekilde artmasına neden olmuştur. Tüm modellerde, kortikal kemikte meydana gelen en yüksek stres değerleri, minimum principal stres (basma) değerleri olmuştur. Stres değerlerinin en yüksek olduğu bölgelerin, implantların boynu ve çevresinde yoğunlaştığı tespit edilmiştir. İmplantın apeksine doğru stres değerlerinde azalma gözlemlenmiştir. Oblik olarak uygulanan kuvvetlerin, vertikal kuvvetlere kıyasla hem implantta hem de kortikal ve trabeküler kemikte daha fazla stres birikmesine sebep olduğu görülmüştür. Sonuç: Locator tutuculu overdenture protezlerde, implantların kanin dişin distaline yerleştirildiği durumlarda implantlarda ve kemikte daha fazla stres meydana gelmektedir. İmplantların mezial ya da distal yönde olan eğimlerinin, klinik uygulamalarda dikkat edilmesi gereken önemli bir parametre olduğu ifade edilebilir. Oblik kuvvetlerin, vertikal kuvvetlere kıyasla implant ile kortikal ve trabeküler kemik üzerinde daha yıkıcı kuvvet oluşturduğu düşünülebilir. Anahtar Kelimeler: İmplant Açısı, İmplant Lokalizasyonu, İmplant Üstü Overdenture Protez, Locator Tutucu, Sonlu Elemanlar Analizi