Eğitim Aile Sağlığı merkezine başvuran tip 2 diyabet hastalarında hatırlatıcı kısa mesaj göndermenin diyabetik ayak farkındalığı üzerine etkisi
Tezin Türü: Tıpta Uzmanlık
Tezin Yürütüldüğü Kurum: Atatürk Üniversitesi, Tıp Fakültesi, Dahili Tıp Bilimleri, Türkiye
Tezin Onay Tarihi: 2022
Tezin Dili: Türkçe
Öğrenci: MUHAMMET ALİ YILDIZ
Danışman: Kenan Taştan
Açık Arşiv Koleksiyonu: AVESİS Açık Erişim Koleksiyonu
Özet:Giriş ve Amaç: Diyabetin önemli komplikasyonlarından biri olan diyabetik ayak; bireylerin yaşam kalitesini olumsuz yönde etkiler. Eğitim, diyabet komplikasyonlarının farkındalığını artırmakta ve komplikasyon gelişme riskini azaltmaya yardımcı olmaktadır. Çalışmamızda tip 2 diyabet hastalarında hatırlatıcı kısa mesaj gördermenin diyabetik ayak farkındalığı üzerine etkisinin araştırılması amaçlanmıştır. Yöntem: Çalışma Eylül-Kasım 2021 tarihleri arasında Atatürk Üniversitesi Aile Hekimliği Anabilim Dalı'na bağlı eğitim aile sağlığı merkezilerinde yapıldı. Çalışmaya müdahale grubunda 46, kontrol grubunda 47 hasta olmak üzere toplam 93 tip 2 diyabet hastası katıldı. Araştırmaya dahil edilen kişilere yazılı onamları alındıktan sonra Sosyodemografik Özellikler Formu, Diyabetik Ayak Bakımı Öz-etkililik Ölçeği (DABÖÖ), Ayak Bakımı Davranış Ölçeği (ABDÖ) uygulandı. Müdahale grubundaki hastaların telefonlarına üç ay boyunca her hafta diyabetik ayak ile ilgili hatırlatıcı ve bilgilendirici mesaj gönderildi. İlk görüşmenin ardından 3 ay sonra müdahale ve kontrol grubundaki tüm hastalar ikinci kez anketler uygulandı. İstatistiksel anlamlılık düzeyi p 0,05). Müdahale ve kontrol grubunun 3 ay sonraki ABDÖ puan ortalaması başlangıç puan ortalamasından daha yüksekti ve aradaki fark anlamlıydı (p 0,05). Sonuç: Çalışmamızın sonuçlarına göre müdahale ve kontrol grubunda üç ay sonraki ölçümlerde hastalarda diyabetik ayak farkındalığının, bilgi ve özyeterliliğinin başlangıca göre anlamlı olarak arttığı görülmüştür. Üç ayın sonunda kontrol ve müdahale grubu değerlendirildiğinde hastaların diyabetik ayak farkındalığı, bilgi düzeyi ve özyeterliliği açısından gruplar arasında anlamlı fark olmadığı saptanmıştır.