Tip 2 diyabetes mellituslu hastalarda üriner PDGF-BB (platelet kaynaklı büyüme faktörü) düzeyinin diyabetik nefropati erken tanısındaki önemi ve diyabetik nöropati arasındaki ilişkisi
Tezin Türü: Tıpta Uzmanlık
Tezin Yürütüldüğü Kurum: Atatürk Üniversitesi, Tıp Fakültesi, Dahili Tıp Bilimleri, Türkiye
Tezin Onay Tarihi: 2014
Tezin Dili: Türkçe
Öğrenci: SELİN MERİH URLU
Danışman: Abdullah UYANIK
Açık Arşiv Koleksiyonu: AVESİS Açık Erişim Koleksiyonu
Özet:Tip 2 Diyabetes Mellituslu Hastalarda Üriner PDGF-BB (Platelet Kaynaklı Büyüme Faktörü) Düzeyinin Diyabetik Nefropati Erken Tanısındaki Önemi ve Diyabetik Nöropati Arasındaki İlişkisi Amaç: Diyabetik nefropati, diyabetes mellitusun major mikrovasküler komplikasyonu olup morbidite ve mortalitenin artışında en önemli nedendir. Gelişmiş ülkelerin çoğunda ve Türkiye'de son dönem böbrek yetmezliğinin en önemli nedeni diyabetes mellitustur. Bu nedenle diyabetik nefropati geliştirme riski yüksek olan bireylerin belirlenebilmesi için bilim; erken tanı ve taramada yeni yöntemler geliştirme çabasındadır. Amaç, bugün kullanılan belirteç olan mikroalbuminüriden hastalığın tanısını daha erken gösterecek bir belirtecin saptanmasıdır. Tip 2 diyabetes mellitusta üriner PDGF-BB düzeyinin nefropati gelişme riski ile korele olduğunu saptayan çalışmalar mevcuttur. Bu çalışmada diyabetik nefropati erken tanısındaki üriner PDGF-BB'nin yeri ve diyabetik nöropati ile üriner PDGF-BB arasındaki ilişkinin araştırılması amaçlanmıştır. Gereç ve Yöntem: Atatürk Üniversitesi Tıp Fakültesi İç Hastalıkları A.D Genel Dahiliye Polikliniğine, Endokrinoloji Polikliniğine ve Nefroloji Polikliniğine başvuran Tip 2 diyabetes mellitus tanısı almış, araştırmayı kabul eden, kronik renal yetmezlik, kronik obstruktif akciğer hastalığı, koroner arter hastalığı gibi eşlik eden kronik sistemik hastalığı olmayan, 54 diyabetes mellituslu hasta ve 20 sağlıklı gönüllü çalışmaya dahil edildi. Diyabetes mellituslu hastalar üriner mikroalbumin (MA) seviyelerine göre 3 gruba [normoalbuminürik grup; üriner mikroalbumin seviyesi 300mg/gün], diyabetik nöropati varlığına göre 2 gruba ayrıldı. Tüm gruplarda üriner PDGF-BB, mikroalbumin, HDL, LDL, Trigliserid, Kolesterol, HbA1c seviyeleri çalışıldı. Vücut kitle indeksi, diyabetes mellitus süreleri, yaş, cinsiyet kaydedildi. Diyabetik nöropati yönüyle elektromiyografi yapıldı. Bulgular: Normo, mikro, makroalbuminürik gruplar arasında üriner PDGF-BB düzeyi yönüyle yapılan karşılaştırmada istatiksel olarak anlamlı fark tespit edilmedi (p>0.05). Üriner PDGF-BB düzeyi ile diyabetes mellitus süresi, yaş, vücut kitle indeksi, HDL, LDL, Kolesterol, Trigliserid, HbA1c seviyeleri arasında da istatiksel olarak anlamlı fark tespit edilmedi (p>0.05). Ancak mikroalbumin düzeyi ile diyabetes mellitus süresi, yaş, HbA1c seviyesi, vücut kitle indeksi, Trigliserid, LDL düzeyleri arasındaki fark anlamlı tespit edildi (p<0.05). Tip 2 diyabetes mellituslu diyabetik nöropatisi olan hastalarda; nöropati varlığı ve üriner PDGF-BB karşılaştırıldığında aralarında istatiksel olarak anlamlı fark tespit edildi (p<0.000) Sonuç: Diyabetik nefropatinin erken tanısında biyobelirteç olarak kullanılabilecek üriner PDGF-BB bu çalışmada anlamlı saptanmamıştır. Sonuç olarak üriner PDGF-BB mikroalbumin ile karşılaştırıldığında mikroalbumine alternatif bir test olabileceğini gösterir bulgular elde edilmemiştir. Üriner PDGF-BB'nin diyabetik nefropatide erken tanı ve terapötik hedef olarak kullanılabilmesi için daha fazla klinik çalışma yapılmasına ihtiyaç duyulmaktadır. Bu çalışmada literatürde önceden araştırılmamış olan, diyabetik nöropati ve üriner PDGF-BB arasındaki ilişki anlamlı bulunmuş olup, bu hususta ileride yapılacak olan çalışmalara yol göstereceği düşünülmektedir. Anahtar Kelimeler: Tip 2 diyabetes mellitus, diyabetik nefropati, diyabetik nöropati, üriner PDGF-BB