3 boyutlu yazıcı sistemleriyle üretilen maksiller tam protez kaidelerinin doku yüzeyi adaptasyonuna farklı damak derinliklerinin etkisinin incelenmesi
Tezin Türü: Doktora
Tezin Yürütüldüğü Kurum: Atatürk Üniversitesi, Sağlık Bilimleri Enstitüsü, Protetik Diş Tedavisi Anabilim Dalı Başkanlığı, Türkiye
Tezin Onay Tarihi: 2024
Tezin Dili: Türkçe
Öğrenci: NİHAN KAYA
Danışman: Nuran Yanıkoğlu
Açık Arşiv Koleksiyonu: AVESİS Açık Erişim Koleksiyonu
Özet:Amaç: Tam protezlerin başarısında anatomik faktörler ve üretim yöntemlerindeki farklılıklar etkili olabilmektedir. Bu çalışmada, farklı üretim yöntemleri ile elde edilen tam protez kaidelerinin iç yüzeyinin, farklı damak derinliklerine sahip alçı modeller ile temsil edilen doku yüzeyine adaptasyonunun dijital ortamda karşılaştırılması amaçlandı. Materyal ve Metot: 3 farklı damak derinliğine sahip 3 dişsiz maksiller ana model elde edilerek dublike edildi. Ardından yüzeyleri masaüstü 3 boyutlu tarayıcı cihazında tarandıktan sonra stereolitografi (stl.) formatında dijital ortama aktarılıp, 2 mm kalınlığında maksiller tam protez kaideleri tasarlandı. Dijital ışık işleme (DLP) ve Sıvı kristal ekran (LCD) olmak üzere 2 çeşit 3 boyutlu üretim yöntemi ve kontrol grubu olarak ise konvansiyonel basınçlı mufla (KBM) yöntemi ile kaide üretimleri gerçekleştirildi (n:12). Üretilen protez kaidelerinin palatal yüzeyleri taranıp dijital ortama aktarıldı. Taranan model ve kaide yüzeyleri yüzey çakıştırma yazılım programı kullanılarak çakıştırıldı ve sapmalar tespit edildi. Elde edilen sapma değerleri istatistiksel olarak değerlendirildi (p 0.05). Damak derinliği ve bölgeler için yapılan analizler sonucunda; sığ damak derinliği, damak kubbesi bölgesinde üretim yöntemlerine göre deviasyon ölçümleri arasında istatistiksel olarak anlamlı bir fark bulunmuştur (p<0.05). Üretim yöntemleri ve bölgeler için yapılan analizler sonucunda; DLP grubun damak kubbesi bölgesinde damak derinliğine göre deviasyon ölçümleri arasında istatistiksel olarak anlamlı bir fark görülmüştür (p<0.05). Üretim yöntemleri ve damak derinliği için yapılan analizler sonucunda; tüm üretim yöntemlerinde ve tüm derinliklerde bölgelere göre deviasyon ölçümleri arasında istatistiksel olarak anlamlı farklar tespit edilmiştir (p<0.05). Sonuç: Tüm gruplarda en düşük ortalama sapma değerleri damak kubbesi bölgesinde en yüksek ortalama sapma değerleri ise kaidenin kenar sınırları bölgesinde gözlenmektedir. DLP yöntemiyle tam protez kaide üretiminde sığ damak derinliğine sahip modellerde yüzey adaptasyonu LCD ve KBM yöntemine göre daha başarılı bulunmuştur. Farklı damak derinliklerinde, farklı üretim yöntemleri güvenle kullanılabilir.