Günümüz modern antikoagülan ve antitrombotik tedavi döneminde ST elevasyonlu miyokard infarktüsü için primer anjiyoplasti yapılan hastalarda kısa ve uzun dönem mortalitenin prediktörleri
Tezin Türü: Tıpta Uzmanlık
Tezin Yürütüldüğü Kurum: Atatürk Üniversitesi, Tıp Fakültesi, Dahili Tıp Bilimleri, Türkiye
Tezin Onay Tarihi: 2012
Tezin Dili: Türkçe
Öğrenci: HÜSEYİN KARAL
Danışman: Serdar SEVİMLİ
Açık Arşiv Koleksiyonu: AVESİS Açık Erişim Koleksiyonu
Özet:Amaç: Çalışmamızda ST elevasyonlu miyokard infarktüsü (STEMI) ile kliniğimize başvuran ve primer anjiyoplasti yapılan hastalarda hastane içi ve hastane sonrası 6 aylık takipteki mortalite belirteçlerini değerlendirmeyi amaçladık.Yöntemler: Çalışmaya kliniğimize 2004-2007 yılları arasında STEMI tanısıyla başvuran ve primer anjiyoplasti uygulanan 400 hasta alındı. Hasta dosyaları retrospektif olarak incelendi. Primer anjiyoplastiyi takiben hastane içi ve 6. ay içerisindeki, ölüm ve gelişen komplikasyonlar ile hastaların demografik, klinik ve laboratuar özellikleri arasındaki ilişki değerlendirildi.Bulgular: Çalışmaya alınan hasta grubunda ileri yaş (?65), Diyabetes mellitus, Hipertansiyon ve kadın cinsiyetin ,hastane içi ve 6 aylık takipte mortalitede anlamlı derecede artışa sebep olduğu tespit edildi. Bununla birlikte sigara kullanımı hastane içi mortaliteyi anlamlı derecede artırmazken, 6 aylık mortalitede anlamlı derecede artışa sebep oldu. Aile hikayesi ve dislipidemisi olan hastalarda mortalitede anlamlı artış izlenmedi. Hastaların sol ventrikül ejeksiyon fraksiyonları (LV EF) ile yapılan değerlendirmede; LV EF %40'ın altında olan hastalarda hastane içi ve 6 aylık mortalitede anlamlı derecede artış tespit edildi. Hastalarda çok damar hastalığı olması ve başvuru saatinin mortaliteyi artırmadığı tespit edildi. Aynı zamanda anterior miyokard infarktüsü geçiren hastalar diğer infarktüs lokalizasyonları ile karşılaştırıldığında hastane içi mortalitede anlamlı artışa sebep olmazken, 6 aylık mortalitede anlamlı derecede artışa sebep olduğunu tespit ettik.Yine hastaların başvuru esnasındaki laboratuar ve klinik özellikleri değerlendirildiğinde; kreatinin ve troponin seviyesindeki yükseklik, yüksek kalp hızı, şok ve hipotansiyon varlığı hastalarda hastane içi ve 6 aylık mortaliteyi anlamlı derecede artırdı. Hastalarda akciğer ödemi gelişmesi her iki dönemde mortaliteyi artırmasına rağmen istatistiksel olarak anlamlı bulunmadı.Hastalarda komplikasyon gelişimi ile mortalite arasındaki ilişkisi değerlendirildiğinde; Ventriküler septal rüptür, ventrikül serbest duvar rüptürü, atriyal fibrilasyon, ventriküler fibrilasyon ve sağ dal bloğu gelişen hastalarda hastane içi ve 6 aylık mortalitede istatistiksel olarak anlamlı derecede artış izlendi. Diğer mekanik ve mekanik olmayan komplikasyonlar ile hastane içi ve 6 aylık mortalite arasında anlamlı ilişki izlenmedi.Sonuç: Çalışmamızda akut STEMI ile başvuran hastaların risk faktörleri, klinik ve laboratuar özellikleri ve hastalarda gelişen komplikasyonların hastaların mortaliteleri ile direkt ilişkili olduğunu tespit ettik. Bu mortalite prediktörlerinin belirlenmesi hastaların risk tayininde, tedavisinin yönlendirilmesinde ve takibinde önemlidir.Anahtar kelimeler: Miyokard infarktüsü, Mortalite, Belirteç