Rönesans resminde mimarinin kullanılışı
Tezin Türü: Yüksek Lisans
Tezin Yürütüldüğü Kurum: Atatürk Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Temel Sanat Eğitimi Anasanat Dalı, Türkiye
Tezin Onay Tarihi: 2012
Tezin Dili: Türkçe
Öğrenci: Turan ÇAKIR
Asıl Danışman (Eş Danışmanlı Tezler İçin): Alimurat AKTEMUR
Açık Arşiv Koleksiyonu: AVESİS Açık Erişim Koleksiyonu
Özet:14. yüzyılın sonlarında İtalya'da başlayan ve tüm Avrupa'ya yayılan bilim, sanat, edebiyat ve düşünce hayatında görülen gelişmeler süreci olan Rönesans, Ortaçağın skolastik tutumuna karşı bir devrim niteliği taşımaktadır. Yeniden bir yapılanma hareketi olmasına rağmen birçok alanda, özellikle sanatta işlediği konu ve sorunların özünde Antik çağ felsefesinin temellendiğini görürüz.Rönesans sürecinde, matematikçilerden öğrendiği perspektif kurallarını resimlerinde uygulayan Masaccio, Rönesans resminde yeni bir gelişme başlatmıştır. Böylece resim sanatında perspektif kuralları yeniden saptanarak, derinlik etkisi yaratma çabaları görülmektedir. Bu durum Rönesans resim sanatında yaşanan en önemli gelişmelerden biridir. Bu gelişim sürecinde resim ve mimari birbirleriyle daima etkileşim içinde olmuştur. Resimde kompozisyon elemanı olarak kullanılan dönemin mimarisi, özellikle dinsel konulu resimlerde daha çok görülmektedir.Mimarinin resimde kullanılışının esas amacı, resim düzleminde derinlik etkisi ve mekan yanılsaması yaratarak kompozisyona zenginlik katmaktır. Resimde hem boşluğu doldurmak hem de perspektife katkı sağlamak için kullanılan mimari öğeler, bazen en ayrıntılı biçimde bütün çıplaklığıyla betimlenmiştir. Kendi gerçeğine uygun biçimde, en ince ayrıntılarına kadar işlenen bu mimari betimlemeler, bu açıdan da o dönemin mimarisine ait tarihi bir belge niteliği taşımaktadırlar.Anahtar Kelimeler: Mimari, Estetik, Resim, Kompozisyon, Perspektif, Denge