Uzaktan eğitimde asenkron etkileşimi artıran faktörler: Bir eylem araştırması
Tezin Türü: Yüksek Lisans
Tezin Yürütüldüğü Kurum: Atatürk Üniversitesi, Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Bilgisayar ve Öğretim Teknolojileri Eğitimi Anabilim Dalı, Türkiye
Tezin Onay Tarihi: 2019
Tezin Dili: Türkçe
Öğrenci: EBUBEKİR KABA
Danışman: Engin Kurşun
Açık Arşiv Koleksiyonu: AVESİS Açık Erişim Koleksiyonu
Özet:Amaç: Bu çalışmanın amacı çevrimiçi bir derste asenkron etkileşimini (öğrenci-öğrenci, öğrenci-öğretmen, öğrenci-içerik) nasıl artırılabileceğini belirtmektir. Yöntem: Araştırmada nitel araştırma yöntemlerinden eylem araştırması kullanılmıştır. Seçkisiz olmayan örnekleme kategorisinden uygun örnekleme kullanılmış ve Atatürk Üniversitesinde yüksek lisans seviyesinde uzaktan eğitim ile yürütülen bir ders kapsamında eğitim gören 15 öğrenci örneklemi oluşturmaktadır. Bu kapsamda araştırmacı dâhil üç kişilik değerlendirme komisyonu kurulmuştur. Alanyazın ve konu alan uzman görüşleri doğrultusunda gözlem formu ve yarı yapılandırılmış görüşme formu oluşturulmuştur. Ayrıca bulgular için haftalık komisyon görüşme tutanakları, e-postalar, sanal sınıf kayıtları ve sistem log kayıt verileri de kullanılmıştır. Toplanan veriler Nvivo programı kullanılarak içerik analiz yöntemi ile analiz edilmiştir. Bulgu: Araştırmada elde edilen bulgular öğrenci-öğrenci, öğrenci-öğretmen ve öğrenci-içerik olmak üzere üç kategoride oluşturulmuştur. Öğrenci-öğrenci etkileşiminde ders içeriğinden, mobil bildirimlerden, teknik durumlardan ve bireysel durumlardan kaynaklı; öğrenci-öğretmen etkileşiminde öğretim üyesinden ve bireysel nedenlerden kaynaklı; öğrenci-içerik etkileşiminde ise teknik durumlar ve bireysel nedenlerden dolayı etkileşim seviyelerinin etkilendiği bulgularına ulaşılmıştır. Sonuç: Eş zamansız etkileşimi artıran faktörleri belirleme de öğrenci-öğrenci, öğrenci-öğretmen ve öğrenci-içerik olmak üzere üç kategoride sonuçlar oluşturulmuştur. Üç kategoride de katılımcıların bireysel özellikleri (derse ilgi, teknoloji kullana bilirliği, vb.) eş zamansız etkileşimlerini olumlu/olumsuz etkilediği sonucuna varılmıştır. Öğrenci-öğrenci etkileşiminde herkese açık ödevler, grup ödevleri ve mobil bildirim gönderilmesi; öğrenci-öğretmen etkileşiminde öğretim üyesinin geri bildirim süresinin kısa olması ve öğretim üyesi adıyla mobil bildirim gönderilmesi; öğrenci-içerik etkileşiminde ise sistem kullanılabilirliği ve minimum teknik problemin olması eş zamansız etkileşimi arttırdığı sonucuna varılmıştır.