Türkiye ile G7 ülkeleri beden eğitimi ve spor öğretmenliği lisans programlarının karşılaştırılması ve yeni bir müfredat önerisi
Tezin Türü: Doktora
Tezin Yürütüldüğü Kurum: Atatürk Üniversitesi, Türkiye
Tezin Onay Tarihi: 2025
Tezin Dili: Türkçe
Öğrenci: KÜRŞAT SENGER
Danışman: Ahmet Gökhan Yazıcı
Açık Arşiv Koleksiyonu: AVESİS Açık Erişim Koleksiyonu
Özet:Amaç: Bu araştırma, Türkiye ve G7'Ülkelerin deki Beden Eğitimi ve Spor Öğretmenliği lisans programlarını karşılaştırıp, Türkiye'deki öğretim üyelerinin yazılı görüşleriyle bütünleştirerek program geliştirmeye yönelik öneriler sunmayı amaçlamaktadır. Yöntem: Bu araştırmanın temel problemi, Türkiye vse G7 ülkelerinde uygulanan beden eğitimi ve spor öğretmenliği lisans program müfredatının karşılaştırmalı olarak incelenmesidir. Araştırmada, zorunlu ve seçmeli dersler, ders kredileri, ders içeriklerinin yapısal farklılıkları ayrıntılı biçimde karşılaştırılmıştır. Bu karşılaştırma sürecinde, G7 ülkelerinin programlarında yer alan uygulamalı derslerin çeşitliliği, staj sürelerinin niteliği ve dijital eğitim teknolojilerinin entegrasyonu gibi unsurların, Türkiye'deki müfredatla olan benzerlikleri ve farklılıkları ortaya konmuştur. Ayrıca, Türkiye'deki beden eğitimi ve spor öğretmenliği programlarında görev yapan öğretim üyelerinin mevcut müfredata ilişkin görüşleri değerlendirilmiş, güçlü ve zayıf yönler belirlenmiştir. Sonuçta, uluslararası standartlarla uyumlu, çağdaş gerekliliklere yanıt veren ve sürdürülebilir bir müfredat önerisinin geliştirilmesi, araştırmanın odak noktasını oluşturmaktadır. Bulgular: G-7 ülkelerinin beden eğitimi ve spor öğretmenliği lisans programlarının incelenmesi sonucunda, bu programların güçlü bir uygulama temeline dayandığı belirlenmiştir. Bu sonuca, ders müfredatlarının ayrıntılı içeriklerinin, kredi dağılımlarının ve program yapılarının analiziyle ulaşılmıştır. Sonuç: Türkiye'deki beden eğitimi ve spor öğretmenliği programı, G7 ülkelerindeki eşdeğer programlarla karşılaştırılmıştır. Bulgular, G7 ülkelerinde öğretmen yetiştirme süreçlerinin uygulama temelli, öğrenci merkezli ve bütüncül bir yapıya sahip olduğunu; stajların, uygulamalı derslerin ve eğitim teknolojilerinin mesleki gelişimde belirleyici rol oynadığını göstermiştir. Türkiye'deki mevcut programın ise kuramsal bilgiye dayalı ve sınırlı uygulama içerdiği saptanmıştır. Bu nedenle, uygulamalı derslerin artırılması, teknolojik entegrasyonun güçlendirilmesi, performans temelli ölçme ve disiplinler arası yeniden yapılandırma önerilmektedir.