İntrauterin gelişme geriliği saptanan gebeliklerde, plasenta ve göbek kordonunda ürotensin ıı ekspresyonunun histolojik ve biyokimyasal yöntemlerle araştırılması
Tezin Türü: Tıpta Uzmanlık
Tezin Yürütüldüğü Kurum: Atatürk Üniversitesi, Tıp Fakültesi, Temel Tıp Bilimleri, Türkiye
Tezin Onay Tarihi: 2021
Tezin Dili: Türkçe
Öğrenci: RAZİYE ALACA
Danışman: Tuba Demirci
Açık Arşiv Koleksiyonu: AVESİS Açık Erişim Koleksiyonu
Özet:Amaç: İntrauterin gelişme geriliği (İUGG), fetüsün gestasyonel yaşa göre küçük kalmasıdır. Bu çalışmada, Ürotensin II'nin, İUGG oluşumundaki rolünün, otofaji ve/veya apopitoz ile ilişkisinin plasenta ve göbek kordonunda immünohistokimyasal ve biyokimyasal yöntemlerle araştırılması amaçlandı. Gereç ve Yöntemler: Bu amaçla, Atatürk Üniversitesi Kadın Doğum kliniğine başvuran 19-45 yaş arası 30 sağlıklı ve 30 İUGG tanısı almış gebe çalışmaya dâhil edildi. Doğum sırasında, plasenta, göbek kordonu, maternal kan ve göbek kordon kanı örnekleri alındı. Plasenta ve göbek kordonu hematoksilen-eozin ile boyanarak histopatolojik inceleme yapıldı. Bu dokularda Ürotensin II, Beclin 1 ve kaspaz 3 ekpresyonları immünohistokimyasal olarak gösterildi. Ayrıca maternal ve göbek kordon serum örneklerinde Ürotensin II, Beclin 1 ve kaspaz 3 düzeyleri biyokimyasal olarak analiz edildi. Bulgular: Histolojik olarak sağlıklı plasenta örneklerinde normal villus oluşumu gözlenirken, İUGG'li plasenta örneklerinde, yetersiz beslenme ve gelişimden sorumlu olan, hızlanmış villus olgunlaşması izlendi. Bununla birlikte, intravillöz/perivillöz fibrin birikimi, villuslarda ödem, sinsityal düğümlerde ve intervillöz mesafede artış İUGG'li plasentalarda belirgindi. Göbek kordonlarında, sağlıklı gruba kıyasla İUGG'li grupta damar duvar kalınlıklarında, arter lümenlerinde ve damar sayılarında farklılıklar tespit edildi. Plasenta ve göbek kordonunda sağlıklı gruba kıyasla Ürotensin II, Beclin 1 ve kaspaz 3 immünpozitifliklerinde belirgin bir artış gözlendi. Maternal ve göbek kordonu serumlarında kontrol grubu ile İUGG'li grup arasında, Ürotensin II seviyesi açısından anlamlı bir fark görülmezken, Beclin 1 ve kaspaz 3 düzeylerinde İUGG'li grupta anlamlı artış tespit edildi. Sonuç: Bulgularımız sonucunda, plasenta ve göbek kordonunda Ürotensin II artışının otofaji ve apopitoza neden olarak İUGG oluşumunda önemli derecede rol oynayabileceği kanaatine varıldı. Anahtar Kelimeler: İUGG, Plasenta, Göbek kordonu, Ürotensin II, Beclin 1, Kaspaz 3, İmmünohistokimya