Periarteriyel kan varlığına bağlı gelişen vazokonstriksiyon üzerine Nimodipin ve Amiadaron'un etkisi
Tezin Türü: Tıpta Uzmanlık
Tezin Yürütüldüğü Kurum: Atatürk Üniversitesi, Tıp Fakültesi, NÖROŞİRÜRJİ ANABİLİM DALI, Türkiye
Tezin Onay Tarihi: 1999
Tezin Dili: Türkçe
Öğrenci: MAHMUT ARIK
Danışman: Hakan Hadi KADIOĞLU
Özet:IV ÖZET Bu çalışmada CCA'leri kan ve izotonikle farklı sürelerde temasta bırakarak, daha sonra hazırlanan vasküler striplerde kontraktibilite değişikliği ve noradrenalin tarafından uyarılan kontraksiyonları nimodipin ve amiodaronun engelleyip engellemediği, engelliyorsa birbirine ve kontrole göre engelleme dereceleri araştırıldı. Çalışmamızda her biri 2,5-3 kg. olan 120 adet, melez, albino, erkek tavşan birine kan, diğerine izotonik uygulanan iki ana gruba ve bu iki ana grubda 1,3,7,14 ve 28 günlük test materyali uygulama sûrelerine göre her biri 12 denekten oluşan 5 subgruba ayrıldı. Çalışma grubunda CCA'e periadventisiyal olarak 12*5 mm ebadındaki silastik kılıf içerisinde 0,3 mi otolog kan-PVA karışımı; kontrol grubuna ise 0,3 mi i2otonik-PVA karışımı uygulandı. Her subgrubdaki denekler 1,3,7,14 ve 28 günlük takip süresinden sonra sakrifiye edilerek, CCA'leri çıkarıldı ve helikal striplerler hazırlandı. Izometrik kontraksiyon ölçücüye yerleştirilen striplerde noradrenalin tarafından uyarılan kontraksiyonlar ortama nimodipin ve amiodaron eklenmeden ve eklenerek ölçüldü ve kaydedildi. Bu verilerden kontraktjl aktivitenln kan kullanılan grubda daha fazla olmak üzere her iki grubda da azalmış olduğu saptandı. Amiodaron, çalışma grubunda süre ile tedrici artan bir biçimde kontraksiyonları engellerken, kontrol grubunda tedrici azalan bir biçimde kontraksiyonları engelledi. Nimodipin çalışma grubundaki kontraksiyonları kontrol grubundan daha fazla engelledi ve kan kullanılan grubda bu engelleme süre ile tedrici azalma gösterirken, kontrol grubunda tedrici artma gösterdi. Amiodaron ve nimodipin karşılaştırıldığında ise çalışma grubunda kanla temas süresinin yaklaşık olarak ilk yarısında nimodipin, ikinci yarısında amiodaron daha etkindi. Bu sonuçlardan gerek amiodaron ve gerekse nimodipinin her ikisinin de vazospazmı engellemede etkin olduğu, amiodaronun temas süresine bağlı olarak ile etkinliği artarken, nimodipinin temas süresine bağlı olarak etkinliğinin azaldığı saptandı. Bu sonuçlar amiodaronun uzun süreli kanla temas bırakılan damarlarda klasik kalsiyum kanal blokeri nimodipine göre daha etkili olduğu ve klinik vazospazmın geç döneminde ve/veya amiodaronla koombine olarak hem erken hem geç döneminde kullanılabileceğini düşündürmektedir.