Metisilin resistant staphylococcus aureus suşlarındaseftarolin etkinliğinin in vitro araştırılması
Tezin Türü: Tıpta Uzmanlık
Tezin Yürütüldüğü Kurum: Atatürk Üniversitesi, Tıp Fakültesi, Temel Tıp Bilimleri, Türkiye
Tezin Onay Tarihi: 2016
Tezin Dili: Türkçe
Öğrenci: MEHMET VEYSEL COŞKUN
Danışman: Hakan USLU
Açık Arşiv Koleksiyonu: AVESİS Açık Erişim Koleksiyonu
Özet:Metisilin Resistant Staphylococcus aureus Suşlarında Seftarolin Etkinliğinin İn vitro Araştırılması Amaç: Metisilin resistant Staphylococcus aureus (MRSA) enfeksiyonları çoklu ilaç direnci nedeniyle tüm dünyada ciddi bir sorun olmaya devam etmektedir. Bu enfeksiyonların tedavisinde glikopeptitler ve linezolid tercih edilen ilk ilaçlar olmalarına rağmen, son zamanlarda bu ilaçlardan özellikle vankomisine karşı MİK değerlerinde artış saptanmış ve dirençli suşlar bildirilmeye başlanmıştır.Bu durum MRSA enfeksiyonlarının tedavisinde alternatif ajanlara gereksinim duyulmasına neden olmuştur.Food and Drug Administration (FDA) tarafından Cilt ve Yumuşa Doku Enfeksiyonu (CYDE) ile Toplum Kökenli Pnömoni (TK-Pnömoni) endikasyonlarında kullanım onayı alan seftarolin, bu kapsamda kullanılabilecek 5. Kuşak Sefalosporin üyesi geniş spektrumlu yeni bir antibiyotiktir. Bu çalışmada hastanemizden izole edilen MRSA suşlarında seftarolinin in vitro etkinliği araştırılmıştır. Materyal ve Metod: Çalışmaya Ocak 2010 - Aralık 2014 tarihleri arasında, Atatürk Üniversitesi Tıp Fakültesi Araştırma ve Uygulama Hastanesi Mikrobiyoloji Laboratuvarı'na çeşitli kliniklerden gönderilen farklı klinik örneklerden (yara, kan, idrar) izole edilen 98 MRSA suşu dahil edilmiştir. Bunun için seftarolin toz etken maddesi kullanılarak sıvı mikrodilüsyon yöntemi ile seftarolin MİK değerleri belirlenmiştir. Elde edilen MİK değerleri bu suşlara ait vankomisin ve linezolid MİK değerleri ile CLSI önerileri doğrultusunda kıyaslanmıştır. Bulgular: Çalışmada seftarolin için en düşük ve en yüksek MİK değerleri 0.125-1 µg/mL iken MİK50 ve MİK90 değerleri 0.5 µg/mL ve 1 µg/mL olarak gözlenmiştir.Vankomisin için sırasıyla 0.75-1.5 µg/mL; 1 µg/mL ve 1.5 µg/mL olarak belirlenen bu değerler linezolid için yine sırasıyla 0.38-1.5 µg/mL; 0.75 µg/mL ve 1 µg/mL olarak tespit edilmiştir. Bu sonuçlara göre bütün MRSA suşları seftarolin, vankomisin ve linezolide duyarlı olarak bulunmuştur. Sonuç: Gösterdiği etkin in vitro aktivite nedeniyle seftarolin, MRSA etkenli enfeksiyonların tedavisinde vankomisin ve linezolid için önemli bir alternatif olarak durmaktadır. Ancak ülkemizde halen klinik kullanımı olmayan seftarolin için ülkemizden izole edilen suşlardaki etkinliği konusunda daha güvenilir ve doğru sonuçlara ulaşmak için daha geniş kapsamlı in vivo ve in vitro çalışmalara gereksinim vardır.