Artroskopik bankart tamiri uzun dönem sonuçlarımız
Tezin Türü: Tıpta Uzmanlık
Tezin Yürütüldüğü Kurum: Atatürk Üniversitesi, Tıp Fakültesi, Cerrahi Tıp Bilimleri, Türkiye
Tezin Onay Tarihi: 2021
Tezin Dili: Türkçe
Öğrenci: RECEP TAŞKİN
Asıl Danışman (Eş Danışmanlı Tezler İçin): Mehmet Köse
Açık Arşiv Koleksiyonu: AVESİS Açık Erişim Koleksiyonu
Özet:Amaç: Mevcut çalışmamızda Atatürk Üniversitesi Ortopedi ve Travmatoloji Anabilim Dalı'nda artroskopik anterior instabilite cerrahisi uygulanması ardından uzun dönemde hastaların iş ve spor aktivitelerine dönüş zamanlarını, iş gücü kaybı yaşayıp yaşamadıklarını, ameliyat öncesine göre omuz eklem hareket açıklıklarının ne oranda etkilendiğini, ameliyat sonrasında glenohumeral eklemlerinde klinik veya radyolojik olarak dejeneratif artrit oluşup oluşmadığını ve ameliyat sonrası luksasyon veya subluksasyon şikâyetlerinin devam edip etmediğini değerlendirerek cerrahi tekniğimizin uzun dönem sonuçlarını sunmayı amaçlamaktayız. Yöntem: Atatürk Üniversitesi Ortopedi ve Travmatoloji kliniğimizde 2010-2015 arasında anterior omuz çıkığı tanısı almış ve tedavide Artroskopik Bankart tamiri yapılan 140 hasta radyolojik ve klinik olarak incelenecektir. Klinik olarak hastalar 'Constant', 'UCLA' ve 'ROWE' skorlamaları ile değerlendirilecektir. Radyolojik olarak hastalara çekilen direkt omuz röntgenler ile omuz eklem artroz gelişimi değerlendirilecektir. Sonuçlar istatistiksel olarak karşılaştırılacaktır. Bulgular: Toplamda 103 anterior omuz instabilitesi olan hasta çalışmaya dahil edildi. Çalışmaya dahil edilen hastaların ortalama yaşı 37,9(23-57) yıl olarak hesaplandı. Hastaların 86(%83,4)'ü erkek ve 17 (%16,5)'si kadındı. Omuzu çıkan hasta oranı % 11,6 olarak hesaplandı. Omuzu sublukse olan hastaların oranı ise %7,7 olarak hesaplandı. İlk çıkık sonrası opere olan yoktu. Postop takip süresi ortalama 76,8 ay (60-108) ay olarak hesaplandı. Hastalardan biri gebelik sürecinde spontan omzunun çıktığını ifade etti. Bu hastada korku testi pozitifliği de mevcuttu. Hiçbir hastada nörovasküler hasar yoktu. Kontrole çağırdığımız hastaların 7 tanesinde evre 1(%6,7) artroz, 10 tanesinde evre 2(%9,7) artroz ve 86 (%83,4) hastanın çekilen direkt grafilerinde patoloji saptanmadı. Ankor sayısı ortalama 3,2 (2-5) olarak hesaplandı. 88 (% 85,5 ) hastada SLAP lezyonu yoktu ve 15 (%14,5 ) hastada SLAP tamiri mevcuttu. Bu 15 hastaya da 1 adet ankor kullanılarak SLAP tamiri uygulandı.10 hastada ALPSA(%9,7) lezyonu saptandı. Hill-Sachs 33 (% 32,02) hastada gözlenmezken, 70 (%67,9 ) hastada mevcuttu. Çalışmaya alınan tüm hastalarda Hill-sachs %30'dan küçük olarak değerlendirildi. Hastaların preoperatif ortalama Rowe skorları 25,53(15-45) iken postoperatif son kontrolde ortalama 86,9(45-100) olarak değerlendirildi. Operasyon sonrası Rowe skoru ortalaması operasyon öncesine göre anlamlı olarak yüksek bulundu. Constant skoru ortalama preop 62,7(56-83) ve postop 92,3(72-100) olarak hesaplandı. Operasyon sonrası Constant skoru ortalaması operasyon öncesine göre anlamlı olarak yüksek bulundu. UCLA skoru ortalama preop 24,3(17-26) ve postop 32,7(22-35) olarak hesaplandı. Operasyon sonrası UCLA skoru ortalaması operasyon öncesine göre anlamlı olarak yüksek bulundu. VAS ortalama preop 4,8±1,6 ve postop 2,4±1,2 olarak hesaplandı. Operasyon sonrası VAS ortalaması operasyon öncesine göre anlamlı olarak düşük bulundu. Sonuç: Travmatik omuz çıkığına bağlı gelişen izole bankart lezyonun yapılan artroskopik tamirinin; daha az invaziv, güvenli ve başarılı sonuçları olan bir yöntemdir ve uzun dönemde açık bankart tamirine göre daha az glenohumeral eklem artrozuna neden olacağı kanaatindeyiz. Anahtar Kelimeler: Anterior Glenohumeral İnstabilite, Artroskopi, Bankart, Omuz Çıkığı