ÜST ÇENEDE ALL-ON-FOUR SABİT İMPLANT ÜSTÜ PROTEZ İÇİN ÖN İMPLANT POZİSYONU, M-4 VE V-4 TEKNİKLERİNİN BİYOMEKANİK PERFORMANS ÜZERİNDE ETKİSİNİN SONLU ELEMANLAR ANALİZİ İLE DEĞERLENDİRİLMESİ
Tezin Türü: Diş Hekimliğinde Uzmanlık
Tezin Yürütüldüğü Kurum: Atatürk Üniversitesi, Diş Hekimliği Fakültesi, Klinik Bilimler, Türkiye
Tezin Onay Tarihi: 2025
Tezin Dili: Türkçe
Öğrenci: FARIDA NAGHDALIYEVA
Danışman: Nuran Yanıkoğlu
Açık Arşiv Koleksiyonu: AVESİS Açık Erişim Koleksiyonu
Özet:Amaç: Bu çalışmanın amacı atrofik üst çenede All-on-four implant üstü akrilik hibrit protez uygulamasında anterior implantların farklı açılarda ve pozisyonlarda yerleştirilmesinin; vertikal ve oblik kuvvetler altında implant, abutment, metal altyapı ile kortikal ve trabeküler kemik üzerindeki stres dağılımlarına etkisi sonlu elemanlar analizi yöntemi ile değerlendirmektir. Materyal ve Metot: Bu çalışmada, tüm modellerde posterior implantlar maksiller sinüs önüne 45° eğimli olarak yerleştirilmiştir. Model 1'de anterior implantlar santral diş bölgesine dik, Model 2'de lateral kesici diş bölgesine dik yerleştirilmiştir. Model 3'te (M-4 tekniği), anterior implantlar lateral diş bölgesinde, apikal yönde lateral piriform kenara doğru, 30° mezial eğimli yerleştirilmiştir. Model 4'te (V-4 tekniği) ise implantlar lateral kesici diş bölgesinde, apikal yönde nazal septumun orta hattı referans alınarak, 30° distal eğimli olarak konumlandırılmıştır. Tüm modellere sağ birinci molar bölgesine 150 N'luk vertikal ve oblik kuvvet uygulanmış, sekiz statik analiz yapılmıştır. Bulgular: İmplantlar üzerindeki en yüksek von Mises stres değerleri oblik kuvvet altında Model 1'de sağ posterior implantta (158.587 MPa), en düşük değer ise Model 2'de sağ posterior implantta (154.797 MPa) olarak ölçülmüştür. Ön implantların açılı yerleştirildiği Model 3 ve Model 4'te oblik yük altında en yüksek değer Model 3'te M-4 tekniğinde sağ posterior implantta (155.547 MPa) kaydedilmiştir. Tüm modellerde, kortikal kemikte meydana gelen en yüksek stres değerleri, minimum asal stres (basma) değerleri olmuştur. Stres değerlerinin en yüksek implantların boyun ve çevresinde yoğunlaştığı tespit edilmiştir. İmplantın apeksine doğru stres değerlerinde azalma görülmüştür. Oblik olarak uygulanan kuvvetlerin, vertikal kuvvetlere kıyasla hem VII implantta hem de kortikal ve trabeküler kemikte daha fazla stres birikmesine sebep olduğu görülmüştür. Sonuç: All-on-four implant destekli sabit protezlerde, implantların lateral diş bölgesine aksiyel (dikey) olarak yerleştirilmesinin; implant, abutment, metal altyapı ve çevre kemik dokusunda daha düşük stres oluşturduğu gözlemlenmiştir. Buna karşılık, implantların lateral piriform kenara doğru eğimli şekilde konumlandırıldığı M-4 tekniğinde, implantlar ve çevre kemik dokular üzerinde daha yüksek stres değerlerine ulaşıldığı belirlenmiştir. Anterior bölgede açılı implant yerleşimi, implant uzunluğu gibi klinik parametrelerin dikkatle değerlendirilmesi gerektiği sonucuna varılmıştır. Ayrıca, oblik yönlü kuvvetlerin, vertikal kuvvetlerle karşılaştırıldığında implant ve kortikal/trabeküler kemik üzerinde daha yıkıcı streslere neden olabileceği düşünülmektedir. Anahtar Kelimeler: İmplant açısı, All-on-four, implant pozisyonu, sonlu elemanlar analizi