Buğdayda (Triticum aestivum L.) kuraklık stresinde α-tokoferol uygulamasının bazı fizyolojik ve moleküler özellikler üzerine etkisi


Tezin Türü: Yüksek Lisans

Tezin Yürütüldüğü Kurum: Atatürk Üniversitesi, Fen Bilimleri Enstitüsü, Tarla Bitkileri Anabilim Dalı, Türkiye

Tezin Onay Tarihi: 2016

Tezin Dili: Türkçe

Öğrenci: TÛBA KAVUKÇU

Danışman: Murat Aydın

Açık Arşiv Koleksiyonu: AVESİS Açık Erişim Koleksiyonu

Özet:

Buğday tarımsal üretimde ilk akla gelen, oldukça önemli bir serin iklim tahılıdır. Bu önemli tahılın verimini sınırlandıran en önemli etken ise kuraklıktır. Bu araştırmada kuraklığa hassas Karasu 90 ve toleranslı Kıraç 66 olmak üzere iki ayrı buğday çeşidi kullanılarak PEG 6000 ile oluşturulan kuraklık stresinin [0 (saf su), -6 ve -8 bar] ve α-tokoferol uygulamasının (0, 50 ve 100 mg/L) yaprak klorofil miktarı (SPAD), hücre membran hasarı (%) ve nispi su içeriği (%) ile retrotranspozon kaynaklı polimorfizme olan etkisi incelenmiştir. Araştırma sonucunda buğdayda kuraklık stresiyle yaprak klorofil miktarı, hücre membran hasarı ve nispi su içeriği değerleri çeşitler arası farklılık göstermekle beraber her iki çeşitte de azalmış, α-tokoferol uygulamasıyla bu değerlerde iyileşme gözlenmiştir. Yine, kuraklığın retrotranspozon polimorfizminde artışa ve GTS (Genomik Kalıp Kararlılığı) oranında azalışa neden olduğu, kuraklık stresinde uygulanan α-tokoferol uygulamasının ise retrotranspozon polimorfizminde azalışa ve aynı zamanda GTS oranında artışa neden olduğu belirlenmiştir.