Kardiyak riskli hastaların non-kardiyak cerrahisinde seçilen genel anestezi yönteminin iskemi modifiye albümin ve HFABP düzeyine etkisi
Tezin Türü: Tıpta Uzmanlık
Tezin Yürütüldüğü Kurum: Atatürk Üniversitesi, Tıp Fakültesi, Cerrahi Tıp Bilimleri, Türkiye
Tezin Onay Tarihi: 2024
Tezin Dili: Türkçe
Öğrenci: VEYSEL ERTEN
Danışman: Canan ATALAY
Açık Arşiv Koleksiyonu: AVESİS Açık Erişim Koleksiyonu
Özet:Bu tez, kardiyak risk taşıyan hastaların non-kardiyak cerrahilerinde seçilen anestezi yöntemlerinin IMA ve HFABP üzerindeki etkilerini araştırmayı amaçlamaktadır. Çalışma, Atatürk Üniversitesi Tıp Fakültesi Anesteziyoloji Ve Reanimasyon Anabilimdalı'nda, kardiyak riskli hastalar için inhalasyon ve total intravenöz anestezi (TİVA) tekniklerinin karşılaştırmalı olarak değerlendirilmesi üzerine yapılmıştır. İki gruba ayrılan hastalarda, anestezi yöntemlerinin iskemi modifiye albümin (IMA) ve kalp tipi yağ asidi bağlayıcı protein (HFABP) düzeylerine olan etkileri incelenmiştir. Hastalar randomize olarak eşit iki gruba ayrıldı. Grup I inhaler anestezi grubu, grup II total intravenöz anestezi grubu olmak üzere belirlendi. Randomizasyon, 1:1 bilgisayar tarafından oluşturulan bir liste kullanılarak belirlendi. Anestezi yönetiminden ve veri toplamadan sorumlu anestezi asistanları tarafından çalışma yönetildi. Çalışmamızda tüm hastalara sırasıyla midazolam(2mg), lidokain(40mg), propofol(2 mg/kg), roküronyum(0.6-0.8 mg/kg) ve fentanil(1-2μg/kg) ile indüksiyon yapıldı. Grup I (inhaler anestezi grubu): Sevofluran(2ml/dk) %50 oksijen ve remifentanil(0,1-0,3 μg/kg/dk) ile anestezi idamesi yapıldı. Grup II (total intravenöz anestezi grubu): Propofol (6-10 mg/kg/saat) ve remifentanil(0,1-0,3 μg/kg/dk) ile anestezi idamesi yapıldı. Her iki grupta bazal ve belirli sürelerdeki HFAB düzeylerine bakıldı. Bu parametreler açısından gruplar arasında herhangi bir anlamlı farklılık izlenmedi (p>0,05). Her iki grupta bazal ve belirli sürelerdeki IMA düzeylerine bakıldı. Bu parametreler açısından gruplar arasında herhangi bir anlamlı farklılık izlenmedi (p>0,05). Birinci gruptaki hastalarda 4. saatte ölçülen IMA düzeyleri ile 1. saatte ölçülen HFABP düzeyleri arasında istatistiksel olarak orta derecede anlamlı korelasyon bulunmuştur (p=0,003; r=0,490). 4. saat IMA değerleri ile 1. saat HFABP değerleri birlikte artma eğilimindedir. İkinci gruptaki hastalarda 1 ve 4. saatte ölçülen IMA düzeyleri ile 1 ve 4. saatte ölçülen HFABP düzeyleri arasında istatistiksel olarak orta derecede anlamlı korelasyon bulunmuştur (p 0,05). 4. saatte anlamlı farklılık görüldü(p 0,05). Bununla birlikte hemodinamik parametreler ve demografik verilerde de anlamlı bir fark görülmedi(p>0,05). Sonuç olarak seçilen anestezi yöntemine göre iki grup arasında bakılan biyobelirteçlerde istatistiksel olarak anlamlı bir fark görülmedi. Buna rağmen HFABP ve IMA düzeylerinde istatistiksel olarak orta derecede doğru orantılı anlamlı korelasyon bulunması kardiyak riskli hastalarda daha kısa sürede kardiyovasküler sistem hakkında bilgi edinmemizi sağlayabilir. IMA ve HFAPB biyobelirteçlerinin birlikte kullanımları perioperatif erken dönemde kardiyak açıdan bilgi verebilir ve troponinin erken dönemde alternatifi olabilir. Anahtar Kelimeler: Genel anestezi, iskemik modifiye albumin, kalp tipi yağ asidi bağlayıcı protein, troponin, TIVA, inhalasyon anestezisi